Η ισχυρή μειοψηφία του 5%
«Από όλα αυτά που γράφετε, ζήτημα να ισχύει το 5%. Τα υπόλοιπα είναι μ@λακίες.»
Ο κόουτς Τρινκιέρι το είπε στη συνέντευξη Τύπου με το ύφος του ανθρώπου που έχει διαβάσει τη μετάφραση του ρεπορτάζ το πρωί με το εσπρεσσάκι του, έχει σηκώσει το φρύδι, και έχει αποφασίσει ότι κάποια στιγμή θα το πει δημόσια, και επειδή εδώ, όπως έχουμε πει και άλλες φορές, μας τρώει η λόξα με τους αριθμούς, το «5%» δεν μπορούσαμε να το αφήσουμε έτσι.
Ας βάλουμε όμως πρώτα τα πράγματα στη θέση τους.
Ο ΠΑΟΚ σήμερα βρίσκεται στα χέρια ενός εκ των πλουσιότερων Ελλήνων - μην ξεχναμε πως ο Τέλης Μυστακίδης, είναι ένας από τους πιο ισχυρούς οικονομικά παράγοντες στο ευρωπαϊκό μπάσκετ, και βγήκε φέτος στην αγορά με εμφανή διάθεση να πληρώσει υπεραξίες, για να στήσει μια overtalented ομάδα που θα σηκώσει αέρα το EuroCup.
Κάθε αρχή και δύσκολη, προφανώς, αλλά τα ποσά που όντως ακούστηκαν (και όχι μία φορά) δείχνουν ότι ο ΠΑΟΚ δεν έχει σκοπό να κάνει πίσω πουθενά, προκειμένου να πάρει αυτό που θέλει.
Μέσα σε ένα τέτοιο περιβάλλον, είναι λογικό το κάθε όνομα που ακούγεται να έχει μια κάποια βάση. Εξίσου λογικό είναι κάποια από αυτά να είναι απλά παπατζηλίκια των μάνατζερ, που ξέρουν πολύ καλά ότι το όνομα «ΠΑΟΚ» δίπλα στον πελάτη τους, ανεβάζει την τιμή του αλλού. Και κάποιες περιπτώσεις, όπως λέει και ο κόουτς, απλά δεν υπήρξαν ποτέ.
Κάτσαμε λοιπόν, και μαζέψαμε ΟΛΑ τα ονόματα που έπαιξαν έστω και μία φορά στο ΠΑΟΚτσήδικο μπασκετικό ρεπορτάζ από το περσινό καλοκαίρι μέχρι σήμερα, σε σάιτ, σε ραδιόφωνα, σε τουίτερ (εκει βρίσκονται άλλωστε οι κορυφαίοι ινσάιντερς, if you know, you know), σε φέισμπουκ, κοιτάξαμε πού βρίσκεται και τι κάνει ο καθένας σήμερα, τον βάλαμε απέναντι στον παίκτη που ήρθε τελικά στη θέση του, και στο τέλος βγάλαμε και ένα ποσοστό, να δούμε αν ο κόουτς ήταν αυστηρός ή επιεικής.
Πριν ξεκινήσουμε, δύο σημειώσεις για τα γραφήματα.
Για κάθε ζευγάρι υπάρχουν δύο: ένας πίνακας head to head με την περσινή και τη φετινή σεζόν, όπου το ± είναι πάντα υπέρ του δικού μας (πορτοκαλί, όταν ο δικός μας υστερεί), και ένα πολυγωνικό με τα φετινά νούμερα, για να φαίνεται με μια ματιά ποιος υπερτερεί πού.
Τα νούμερα είναι ανά αγώνα και από την κύρια διοργάνωση του καθενός, την ευρωπαϊκή όπου υπάρχει, αλλιώς το πρωτάθλημα, οπότε όταν βλέπετε Ευρωλίγκα απέναντι σε EuroCup, ή NBA απέναντι σε GBL, κρατήστε το στο μυαλό σας, γιατί δεν είναι το ίδιο πράγμα, και δεν θα κάνουμε ότι είναι.
Και μια σημείωση για τις φήμες καθεαυτές, μη νομίζετε ότι τις βγάλαμε από την κεφάλα μας.
Για κάθε παίκτη, υπάρχει τουλάχιστον ένα λινκ, από μια δημοσίευση στον ιστό, όπου δίπλα στο όνομα του, υπήρχε κι αυτό του ΠΑΟΚ.
Για κάθε έναν, εκτός από δύο.
Για Χίλιαρντ και Χλίνασον, η καλή google, επέμενε να μας δίνει άρθρα από τα περσινά και τα προπέρσινα παιχνίδια με τη Μπιλμπάο, και συγγνώμη, αλλά too soon.
Η φήμη έπαιξε πάντως, πιστέψτε μας.
Ace of Spades
Ξεκινάμε από τη θέση η όποια μας απασχόλησε λιγότερο απ' όλες το καλοκαίρι που μας πέρασε, καλύφθηκε σχετικά γρήγορα, μαζί με τον Μπαζίνα που ανακοινώθηκε πρώτος απ' όλους, ήρθαν επίσης ο Καλάθης (από την Παρτίζαν) και ο Χάτζινς (από τη Λε Μαν), οπότε κάθε άσος που ακούστηκε μπαίνει απέναντι και στους δύο.
Για τον Μπαζίνα, ισχύει ό,τι περίπου και για τον Μοτιεγιούνας: δεν έχει ξεκάθαρη θέση στο βασικό σχήμα (με τον Ηρακλή δεν αγωνίστηκε καθόλου, με τη Ρόμα, η συμμετοχή του περιορίστηκε στα 30", και με τον Βίκο, ήταν εκτός αποστολής), και για αυτό δεν έχει συμπεριληφθεί στους πίνακες μας.
Ο Νικολάς Λαπροβίτολα, 36 χρονών, γύρισε στη Joventut με τριετές μέχρι το 2029, και πέρα από τα χρήματα, ο Αργεντινός είχε και τη δική του ιστορία να κλείσει εκεί: MVP στο Σούπερ Καπ της Ισπανίας, που το πήρε η Joventut κερδίζοντας την Μπαρτσελόνα, και 18,3 πόντοι στην ACB ως τώρα. Πέρσι στην Μπάρτσα ήταν 8 πόντοι σε 17 λεπτά στην Ευρωλίγκα, με έναν τραυματισμό στον προσαγωγό τον Μάρτιο που τον κράτησε έξω τρεις μήνες.
Ο Αλεσάντρο Παγιόλα κλείνει σήμερα τα 27 (χρόνια πολλά Αλεσάντρο, από τη Θεσσαλονίκη με αγάπη) και τα γιορτάζει στην Παρτίζαν, όπου πήγε με διετές τον Ιούλιο, μετά από δέκα χρόνια στη Βίρτους και δύο χειρουργεία στους μηνίσκους μέσα στην ίδια σεζόν. Μοιράζει 4,1 ασίστ σε 20 λεπτά στην Ευρωλίγκα και πήρε το ντέρμπι με τη Ζβέζντα, αλλά το σουτ δεν λέει να έρθει, με τον σέρβικο Τύπο να μετράει κάποια στιγμή δώδεκα συνεχόμενα άστοχα τρίποντα.
Ο Λορέντζο Μπράουν είχε τη χρονιά που δεν θα ευχόσουν σε κανέναν: τραυματισμός στη γάμπα, μετά στον ώμο, τελευταίο ματς με την Αρμάνι στις 22 Ιανουαρίου, ο Πέπε Πόετα να λέει δημόσια ότι δεν είναι πλέον στα πλάνα, και ο ίδιος να ανεβάζει στο X ένα σκέτο «Free me» τον Σεπτέμβριο. Ένας παίκτης σε αυτή τη θέση είναι λογικό να ακουστεί παντού, και τελικά τον ελευθέρωσε η Χάποελ Ιερουσαλήμ, με μονοετές, ως αντικαταστάτη του τραυματία Χάρπερ. Ως τώρα παίζει 15 λεπτά στο EuroCup, με 4,4 πόντους.
Καλοκαίρι χωρίς Σρέντερ, ή Σρέεεντερ, ή Σρούντερ, είναι σαν καλοκαίρι χωρίς καρπούζι και φέτα, και προφανώς, ο ΠΑΟΚ παρότι διαθέτει πια γεμάτο πορτοφόλι, είναι οργανισμός που τηρεί τις παραδόσεις, οπότε τη δόση μας για φέτος, την πήραμε από Πυλαία μεριά.
Κυρίως από τουίτερ για να είμαστε πιο ακριβείς, αλλά έστω κι έτσι.
Ο Ντένις Σρέντερ είναι βασικός στη Σάρλοτ, με 30 λεπτά, 10,2 πόντους και 4,9 ασίστ, αλλά και με 3,2 λάθη και 20% στο τρίποντο. Πέρσι άλλαξε δύο ομάδες στο NBA (Σακραμέντο, Κλίβελαντ), και το καλοκαίρι πήγε στη Σάρλοτ μέσα από ανταλλαγή πέντε ομάδων, με συμβόλαιο 14,8 εκατομμυρίων δολαρίων για φέτος. Αν το όνομά του έπαιξε για την Πυλαία, μάλλον έπαιξε σε εκείνο το διάστημα που κανείς, ούτε καν ο ίδιος, δεν ήξερε πού θα βρεθεί.
Ο Σπένσερ Ντινγουίντι είναι, απ' όσο μπορέσαμε να βρούμε, ελεύθερος. Πέρσι κόπηκε από τη Σάρλοτ πριν καν ξεκινήσει το NBA, πήγε στη Μπάγερν, έπαιξε 11 ματς στην Ευρωλίγκα με 11,7 πόντους, και έφυγε τον Ιανουάριο για προσωπικούς λόγους. Φετινά νούμερα δεν υπάρχουν, οπότε το πολυγωνικό του είναι με τα περσινά.
Ο Τζέριαν Γκραντ είναι στον Παναθηναϊκό από το 2023, με ανανέωση μέχρι το 2028 που υπογράφηκε τον Ιούνιο του 2025. Πέρσι πάλεψε με ένα κάταγμα στο μετακάρπιο που τον ταλαιπώρησε για μήνες, και φέτος ο ρόλος του έχει μικρύνει αισθητά, από 24 σε 15 λεπτά στην Ευρωλίγκα, και όταν ένας παίκτης χάνει λεπτά, είναι λογικό το όνομά του να αρχίσει να κυκλοφορεί.
Και ο Τόμας Ουόκαπ, πρωταθλητής Ευρώπης με τον Ολυμπιακό, Έλληνας από το 2023, που τον Αύγουστο ζήτησε να φύγει γιατί είδε τον ρόλο του να μικραίνει, δεν πήγε στην προετοιμασία, πήγε στο BAT, ο Ολυμπιακός κατήγγειλε τη Ντουμπάι για tampering, και στο τέλος τα βρήκαν και οι τρεις.
Είναι από τις περιπτώσεις που παρότι ακούστηκαν, η ΚΑΕ, και έχοντας κατά νου ότι πολύ σύντομα θα ψάχνει τις ψήφους που χρειάζεται από τους συνιδιοκτήτες, για τα franchises, έκρινε, και πολύ σωστά αν μας ρωτάτε, ότι καλό θα ήταν να κρατήσει τα χέρια της καθαρά.
Ο Ουόκαπ υπέγραψε στη Ντουμπάι τριετές, γύρω στα 9,6 εκατομμύρια δολάρια, και η συμφωνία, σύμφωνα με το Eurohoops, προβλέπει αποζημίωση για τον Ολυμπιακό αν μέσα σε τρία χρόνια πάει σε άλλη ελληνική ομάδα, ρήτρα που μάλλον έκανε τη ζωή δύσκολη σε όποιον τον ήθελε από εδώ. Φέτος παίζει 13 λεπτά, και τις δύο τελευταίες αγωνιστικές τις έχασε με πρόβλημα στη μέση.
Two for the road
Στα δυάρια ήρθε ο Φόστερ από την Ιαπωνία, έμεινε ο Ταΐρί, και οι ξένοι που ακούστηκαν μπαίνουν απέναντι και στους δύο. Οι Έλληνες, για λόγους που καταλαβαίνει όποιος έχει δει ποτέ το φύλλο αγώνα της GBL, μπαίνουν απέναντι στον Μήτρου-Λονγκ.
Ο Κέβιν Πάντερ είναι ακόμα στην Μπαρτσελόνα, με συμβόλαιο μέχρι το 2028, και ακόμα ο πρώτος της σκόρερ στην Ευρωλίγκα, με 15,9 πόντους σε 10 ματς. Για να βγει από εκεί, θα χρειαζόταν μια πρόταση που να αλλάζει τα δεδομένα, και αν υπάρχει μία ομάδα στο EuroCup που θα μπορούσε έστω να το σκεφτεί, ξέρουμε όλοι ποια είναι.
Τον Ντάρουν Χίλιαρντ τον θυμάστε, ακόμα κι αν δεν θέλετε. Ήταν ο MVP του περσινού τελικού του FIBA Europe Cup, με 19 πόντους στη Θεσσαλονίκη και 16 με 5 ασίστ στη ρεβάνς του Μπιλμπάο, και το όνομά του ακούστηκε για το Παλατάκι, είτε με τη γνωστή λογική του «αν δεν μπορείς να τον νικήσεις, φέρ' τον», είτε με μια λιγότερο μπασκετική, περισσότερο ρεβανσιστική προσέγγιση, ενός τρόπον τινά "τρυπήματος". Τελικά, επικράτησε η κανονική λογική.
Έμεινε στη Μπιλμπάο, και φέτος είναι ο πρώτος της σκόρερ στην ACB, με 16,4 πόντους.
Η υπόθεση Τολιόπουλου είναι από αυτές που θα μπορούσαν να γίνουν σενάριο σε μια από εκείνες τις ταινίες του Ουές Άντερσον, αυτές τις τελευταίες, που τις βάζεις απλά να παίζουν, γιατί έχουν ωραία φωτογραφία και χρώματα, και κάπου στο πρώτο μισάωρο έχεις χάσει κάθε επαφή με την υπόθεση, αφού την ιστορία σού τη λέει ένας αφηγητής που την άκουσε από κάποιον άλλον, που τη διάβασε σε ένα περιοδικό, που την έγραψε κάποιος που δεν ήταν καν εκεί, και όλοι μιλάνε με απόλυτη σοβαρότητα, και όταν πέφτουν οι τίτλοι τέλους, δεν είσαι σίγουρος τι ακριβώς είδες..
Άλλοι λένε ότι συμφωνήσαμε με την ομάδα, άλλοι ότι συμφωνήσαμε με τον παίκτη, κάποιοι άλλοι ότι ο παίκτης ήταν κλεισμένος και κάναμε πίσω την τελευταία στιγμή, και το μόνο σίγουρο, είναι ότι ενδιαφέρον υπήρξε, και μάλιστα πραγματικό. Ο Παναθηναϊκός τον άφησε μετά από μία χρονιά όπου είχε υπογράψει τριετές συμβόλαιο (10 ματς στην Ευρωλίγκα, με λιγότερα από 10 λεπτά), και ο παίκτης πήγε στον Άρη, για τρίτη φορά, με τετραετές μέχρι το 2030. Στο EuroCup βάζει 10 πόντους σε 17 λεπτά, ώρα του καλή, και καλά να είναι ο άνθρωπος, από εμας δεν υπάρχει κάτι να προσθέσουμε.
Για τον Γιαννούλη Λαρεντζάκη έγινε κρούση πέρσι, και ο Ολυμπιακός δεν τον άφηνε. Φέτος ο Μπαρτζώκας τον έβγαλε από το ρόστερ στο πλαίσιο της «ανανέωσης σε θέμα ηλικίας», και ο Γιαννούλης πήγε στην ΑΕΚ, με διετές συν ένα, όπου παίζει 19 λεπτά στο Champions League (3,7 πόντοι, 2,7 ασίστ), και ανεβαίνει στους 9,8 πόντους στη GBL.
Ο Λευτέρης Λιοτόπουλος είναι 20 χρονών, Θεσσαλονικιός, και παίζει στο NCAA με το St. John's. Τον Απρίλιο μπήκε στο transfer portal και αποσύρθηκε λίγες μέρες μετά, μένοντας στη Νέα Υόρκη, οπότε για την ώρα το όνομά του μένει στη λίστα με τα «κάποια στιγμή». Φέτος έχει 6,5 πόντους σε δύο ματς, και με τόσο μικρό δείγμα, τα γραφήματα είναι περισσότερο για τη χαρά του αθλήματος.
Third time lucky
Στο τρία ήρθε ο Τζέντι Οσμάν, που για τους επόμενους τουλάχιστον τρεις μήνες, θα παρακολουθεί τις προσπάθειες των συμπαικτών του, λίγο απο το νοσοκομείο, λίγο από την κερκίδα, και περισσότερο από τον πάγκο, έστω με πολιτικά, οπότε η σύγκριση με όσους ακούστηκαν έχει φέτος και μια πικρή γεύση. Ο Έλληνας της παρέας μπαίνει απέναντι στον Περσίδη.
Η περίπτωση του Σέιβον Σιλντς είναι η πιο κοντινή σε «έγινε» από όλες. Ο ΠΑΟΚ έκανε πρόταση και ήρθε σε συμφωνία, ο Σιλντς ζήτησε διορία για να απαντήσει, γιατί περίμενε ομάδα Ευρωλίγκας, και μέσα στη διορία εμφανίστηκε η Φενέρ, με διετές. Ως τώρα έχει 11,6 πόντους και 13,7 PIR σε 24 λεπτά. Δικαίωμά του, προφανώς, but still.
Στη Φενέρ κατέληξε και ο Γουίλ Κλάιμπερν, 36 χρονών, που έφυγε από την Μπαρτσελόνα με buy out και υπέγραψε για έναν χρόνο. Παίζει 20 λεπτά και βάζει σχεδόν 10 πόντους, αρκετά πιο κάτω από τα 13,8 της περσινής χρονιάς.
Για τον Μάριο Χεζόνια η πρόταση έγινε, και ισχύει, και είναι από αυτές που δείχνουν καθαρά το μέγεθος του φετινού ΠΑΟΚ. Ο Κροάτης, MVP της κανονικής περιόδου στην ACB με τη Ρεάλ, ενεργοποίησε τελικά τη ρήτρα για το NBA και υπέγραψε στο Κλίβελαντ μονοετές, που γίνεται εγγυημένο μόνο αν είναι ακόμα στο ρόστερ μετά τις 15 Νοεμβρίου. Παίζει 20 λεπτά από τον πάγκο, με 8,4 πόντους και 6,2 ριμπάουντ.
Ο Τζάστιν Άντερσον είναι στη Ντουμπάι από πέρσι, και πέρα από δύο ματς στο Σούπερ Καπ της Ευρωλίγκας τον Σεπτέμβριο, φέτος δεν έχει αγωνιστεί σε κανένα επίσημο ματς, ούτε στην Ευρωλίγκα, ούτε στην ABA. Πέρσι ήταν ρολίστας, ερχόμενος από τον πάγκο, με 6,1 πόντους και 41% στο τρίποντο.
Και ο Κώστας Παπανικολάου, 36 χρονών, αρχηγός του Ολυμπιακού, πρωταθλητής Ευρώπης πέρσι, με ανανέωση μέχρι το 2028 από τον Ιούλιο. Μέχρι να υπογραφεί αυτή η ανανέωση, ένας Έλληνας με τη δική του πορεία στο χώρο, ήταν λογικό να μπει σε κάθε λίστα, και αφού ακούστηκε, μπαίνει και στη δική μας, απέναντι στον Περσίδη.
Four horsemen
Στο τέσσερα ήρθε ο Γκρέι από την ΑΕΚ, και οι ξένοι που ακούστηκαν μπαίνουν απέναντί του. Ο Μήτογλου, Έλληνας, πάει με τον Χουγκάζ.
Ο Ντίνος Μήτογλου υπέγραψε τον Οκτώβριο του 2025 τριετή ανανέωση με τον Παναθηναϊκό μέχρι το 2029, οπότε για να έρθει, θα έπρεπε να συμφωνήσουν πολλοί περισσότεροι από δύο. Φέτος παίζει 13 λεπτά στην Ευρωλίγκα με 6,7 πόντους, και στη GBL κάνει κάτι παραπάνω (12,3 πόντοι, 7 ριμπάουντ).
Ο Άλεκ Πίτερς σήκωσε την Ευρωλίγκα με τον Ολυμπιακό και μετά πήγε στην Αρμάνι, με διετές γύρω στο 1,7 εκατομμύριο δολάρια τον χρόνο, όπου παίζει περισσότερο απ' ό,τι στον Πειραιά (22 λεπτά, 9 πόντοι) και σουτάρει 46% από τα 6,75.
Ο Αλεξέι Ποκουσέφσκι έλυσε το συμβόλαιο του με την Παρτίζαν και βρέθηκε στη Λοκομοτίβ Κουμπάν, στη VTB, όπου είναι από τα βασικά κομμάτια της ομάδας. Έχει μιλήσει δημόσια για ελληνικό διαβατήριο και για επιστροφή στο NBA, και ένας ψηλός 24 χρονών με ελληνικό διαβατήριο, είναι από αυτά τα ονόματα που δεν θα σταματήσουν να ακούγονται. Στη VTB έχει 9,4 πόντους και 5,9 ριμπάουντ σε 23 λεπτά, με 35% στο τρίποντο.
Ο Μπεν Μπέντιλ πέρασε πέρσι από τη Μερσίν στη Φορμόζα της Ταϊβάν, όπου έβαζε 18,4 πόντους και 10,8 ριμπάουντ, και φέτος δεν έχει αγωνιστεί σε καμία διοργάνωση, οπότε τα γραφήματά του είναι με τα περσινά.
Και για αυτόν, ισχύει πάνω κάτω, ό,τι και για τον Ποκουσέφσκι: η πιθανή απόκτηση ελληνικού διαβατηρίου, αλλάζει άρδην τα δεδομένα.
Ο Νίκολα Μίροτιτς, 35 χρονών, υπέγραψε μονοετές στη Βαλένθια τον Σεπτέμβριο, έβαζε 13 πόντους σε 16 λεπτά στην Ευρωλίγκα με 15 PIR, και είναι εκτός από τις 28 Οκτωβρίου με θλάση στον προσαγωγό, χωρίς ημερομηνία επιστροφής. Ένας παίκτης αυτού του βεληνεκούς ελεύθερος μέχρι τον Σεπτέμβριο, είναι λογικό να πέρασε από το μυαλό κάθε ομάδας με λεφτά στην Ευρώπη.
Take five
Literally
Και ερχόμαστε στη θέση με τα περισσότερα ονόματα, κάτι λογικό, αφού σέντερ ψάχνει πάντα όλος ο κόσμος.
Στη δική μας περίπτωση δε, ψάχνουμε ασταμάτητα.
Οι ξένοι μπαίνουν απέναντι και στους δύο δικούς μας ξένους, τον Αλεξάντερ και τον Μουρ, όπως έγινε και με Φόστερ και Ταΐρί στα δυάρια, και οι Έλληνες απέναντι στον Κακλαμανάκη.
Ο Τρίγκβι Χλίνασον έμεινε στη Μπιλμπάο, όπου είναι αρχηγός, με ανανέωση μέχρι το 2029 από τον Ιούνιο. Ο Ισλανδός κάνει αυτό που κάνει πάντα, 9,3 πόντους και 7,4 ριμπάουντ σε 22 λεπτά στην ACB, με 73% στο δίποντο.
Ο Ντάνιελ Τάις πήγε στη Μακάμπι με διετές τον Αύγουστο, και σύμφωνα με το ισραηλινό ρεπορτάζ, η Μακάμπι θα τον άφηνε να φύγει, αν κάποιος αναλάμβανε το συμβόλαιό του (το μεγαλύτερο της ομάδας, γύρω στα 2,2 εκατομμύρια δολάρια). Μετά από δύο ματς εκτός αποστολής, γύρισε στις 6 Νοεμβρίου με 11 πόντους απέναντι στην Παρτίζαν.
Ο Μουσταφά Φαλ έφυγε από τον Ολυμπιακό μετά από πέντε χρόνια και πέρασε απέναντι, στον Παναθηναϊκό, με διετές συν ένα. Μετά από μια χρονιά χαμένη σχεδόν ολόκληρη από τον τραυματισμό στους τελικούς του 2025, παίζει λιγότερα από 6 λεπτά στην Ευρωλίγκα.
Η περσινή χρονιά του Όμερ Γιουρτσέβεν μοιάζει με πρόγραμμα από γραφείο ταξιδιών: Παναθηναϊκός μέχρι τον Φεβρουάριο, G League, δύο δεκαήμερα συμβόλαια με τους Γουόριορς, και κλείσιμο στη Ρεάλ. Φέτος είναι στους Ρίο Γκράντε Βάλεϊ Βάιπερς, στη G League, με ένα ματς ως τώρα, και ένας σέντερ που ψάχνει ακόμα σπίτι, είναι λογικό να ακούγεται για κάθε ομάδα που ψάχνει σέντερ. Το φετινό του πολυγωνικό βγαίνει από εκείνο το ένα ματς.
Ο Μπρούνο Καμπόκλο γύρισε στη Χάποελ Τελ Αβίβ για δεύτερη φορά, αφού πέρσι χειρουργήθηκε στη μέση πριν ξεκινήσει η σεζόν και τελείωσε τη χρονιά στη Ντουμπάι. Παίζει 7 λεπτά, με δύο «απόφαση προπονητή», αλλά και ένα βράδυ με 5/5 τρίποντα απέναντι στη Ρεάλ.
Ο Βίλι Ερνανγκόμεθ τελείωσε το συμβόλαιό του με την Μπαρτσελόνα και πήγε στην Ουνικάχα για έναν χρόνο, όπου παίζει 17 λεπτά, με 11 πόντους και 8 ριμπάουντ στο Champions League.
Ο Γιώργος Παπαγιάννης έχασε σχεδόν όλη την περσινή σεζόν με ρήξη χιαστού, τον Οκτώβριο του 2025, σε ματς με τον Παναθηναϊκό, και γύρισε στην Εφές στις 28 Οκτωβρίου, με λίγα λεπτά και πολλή προσοχή. Του ευχόμαστε καλή επάνοδο, και ένας Έλληνας σέντερ με τα δικά του χαρακτηριστικά, θα ακούγεται πάντα, όσο το ελληνικό μπάσκετ ψάχνει ψηλούς με διαβατήριο.
Και ο Βαγγέλης Ζούγρης, undersized σέντερ στα 2,03, που από το Περιστέρι πήγε στο Λούιβιλ, και φέτος είναι στο Saint Mary's, για την τελευταία του χρονιά στο κολέγιο. Στα τρία πρώτα ματς έχει 11 πόντους και 5,3 ριμπάουντ σε 22 λεπτά, με τα 16 (και 7/7 σουτ) σε νίκη στην παράταση, και αν τον ξανακούσουμε του χρόνου, μην εκπλαγείτε.
Fact or fiction
Και φτάνουμε στο κομμάτι που μας ενδιαφέρει περισσότερο, το ποσοστό.
Στα ονόματα των γραφημάτων προσθέτουμε άλλους τρεις, για τους οποίους έχουμε ήδη γράψει αναλυτικά, τον Τάιλερ Ντόρσι , τον Κέβιν Πόρτερ Τζούνιορ και τον Κρις Τζόουνς . Kαι στις τρεις περιπτώσεις τα ποσά που ακούστηκαν ήταν τέτοια, που αν μη τι άλλο δείχνουν ποιος είναι ο φετινός ΠΑΟΚ στην αγορά.
Και επειδή όποιος μετράει τίμια, μετράει και αυτά που του χαλάνε το αφήγημα, προσθέτουμε και όσους ήρθαν τελικά, γιατί κι αυτοί, όλοι τους, κάποια στιγμή ακούστηκαν πριν υπογράψουν: Καλάθης, Μπαζίνας, Χάτζινς, Φόστερ, Γκρέι, Αλεξάντερ, Μήτρου-Λονγκ.
Όλοι, εκτός από τον Τζέντι Οσμάν.
Για τον Τζέντι, ένα βράδυ Παρασκευής, λίγο πριν βγούμε για το ποτάκι μας στην Καλλιθέα, καθώς μπαίναμε να τσεκάρουμε αν η μεγάλη Ντροχέντα το έβγαλε τελικά το όβερ στη σκληροτράχηλη έδρα της σπουδαίας Ντανταϊλκ, είδαμε ότι είχαμε 147 αδιάβαστα στις ομαδικές μας συνομιλίες, και ότι τα μεγάλα αθλητικά σάιτ τα είχε χτυπήσει ένας καλοκαιρινός πρωταπριλιάτικος ιός, αφού όλα είχαν για κεντρικό θέμα «Ο Οσμάν στον ΠΑΟΚ!». Αυτός δεν ακούστηκε, απλά ήρθε, οπότε δεν μετράει ούτε στη μία στήλη, ούτε στην άλλη.
Οπότε, τα ονόματα φτάνουν τα 41.
Από αυτά, ουσία υπήρξε στα εφτά που ήρθαν, και σε άλλα εφτά: Σιλντς (πρόταση και συμφωνία, μέχρι να εμφανιστεί η Φενέρ), Χεζόνια (πρόταση), Τολιόπουλος (ενδιαφέρον, με όποια από τις εκδοχές θέλετε), Λαρεντζάκης (κρούση πέρσι, με τον Ολυμπιακό να μην τον αφήνει), Ντόρσι, Πόρτερ και Τζόουνς.
Δεκατέσσερα στα σαράντα ένα, 34,1%.
Και επειδή είμαστε καλά παιδιά, ας προσθέσουμε για τη χαρά του αθλήματος άλλες δύο περιπτώσεις ακόμα, χωρίς να πούμε ποιες (τις ξέρουν όσοι πρέπει να τις ξέρουν).
Δεκαέξι στα σαράντα ένα.
39%.
Τουτέστιν, ο κόουτς Τρινκιέρι έπεσε έξω. Προς τα κάτω, και μάλιστα αρκετά, αφού με τους δικούς μας υπολογισμούς σχεδόν τέσσερα στα δέκα ονόματα είχαν κάτι από πίσω, και αυτό θα το σημειώσουμε, γιατί δεν μας δίνει κάθε μέρα την ευκαιρία να διορθώσουμε τον κόουτς.
Για τα υπόλοιπα 25, δεν θα βιαστούμε να πούμε ότι ήταν όλα μ@λακίες.
Κάποια μπορεί να είχαν ένα τηλεφώνημα από πίσω που δεν το μάθαμε ποτέ, κάποια να ήταν το γνωστό παιχνίδι των μάνατζερ με το όνομα του ΠΑΟΚ, και κάποια, όπως λέει και ο κόουτς, απλά δεν υπήρξαν ποτέ. Το ότι ο ΠΑΟΚ ακούγεται πλέον για παίκτες της Μπαρτσελόνα, της Ρεάλ, της Φενέρ και του NBA, πάντως, κάτι λέει από μόνο του για το πού θέλει να πάει αυτή η ομάδα.
Κλείνοντας, αυτή τη στιγμή το ΠΑΟΚτσήδικο ρεπορτάζ ζει ώρες αγωνίας για τον Πόρτερ, με άλλους να μιλούν για διορία, άλλους για συμφωνία, και άλλους για πρόταση που δεν έγινε ποτέ, οπότε κρατήστε αυτό το κείμενο κάπου πρόχειρα, γιατί μόλις ξεκαθαρίσει, θα ξαναβγάλουμε το κομπιουτεράκι, και το 39% ή θα ανέβει, ή θα πάρουμε τηλέφωνο τον κόουτς να του πούμε ότι τελικά είχε δίκιο.














































.png)



.png)
































.png)
.png)


.png)

.png)
