Τι παίκτης είναι ο Κέβιν Πόρτερ Τζούνιορ;

 




Την 1η Απριλίου του 2024, ο ΠΑΟΚ ανέβασε στη σελίδα του ένα βίντεο με λεζάντα «Καλό μήνα...», και η μισή Θεσσαλονίκη έψαχνε να καταλάβει αν είναι πρωταπριλιάτικο, γιατί ένας 23χρονος με 196 ματς NBA στα πόδια του δεν έρχεται συνήθως στην Πυλαία για να παίξει με το Λαύριο.

Δεν ήταν πρωταπριλιάτικο.


Δυόμισι χρόνια μετά, το ίδιο όνομα επιστρέφει στα κεντρικά μας, και αυτή τη φορά με νούμερα που δεν τα έχουμε συνηθίσει: σύμφωνα με το Sportal, ο ΠΑΟΚ έχει καταθέσει πρόταση τριών χρόνων με τον αριθμό 7 να φιγουράρει δίπλα στη λέξη «εκατομμύρια», με το pickandroll να γράφει «άνω των 6» και το Voice News να το βαφτίζει σε ευρώ (το αφεντικό τρελάθηκε, κατά τη διατύπωσή τους, όχι δική μας). Το Athletiko προσθέτει και προθεσμία, απάντηση μέχρι τα ξημερώματα της Κυριακής, με τον παίκτη να περιμένει πρώτα να δει αν θα χτυπήσει το τηλέφωνο από το NBA, όπου κατά τον Μαρκ Στάιν το Ντένβερ είναι ο πιο ζεστός υποψήφιος, και το Σακραμέντο κάπου πιο πίσω.

Αν το τηλέφωνο δεν χτυπήσει, ο ΠΑΟΚ είναι πρώτος στην ουρά. Και, για να είμαστε δίκαιοι με τη διοίκηση, όπως γράφει το ίδιο ρεπορτάζ, η κουβέντα είχε ανοίξει πριν σπάσει ο μηνίσκος του Τζέντι, άρα δεν μιλάμε για πανικόβλητη αντίδραση της τελευταίας στιγμής.


Τα περί Οσμάν τα είπαμε χθες, με όλα τα δεδομένα, και δεν θα τα ξαναπούμε. Σήμερα αφήνουμε στην άκρη τις επιλογές που έχουμε, και πιάνουμε αναλυτικά αυτή τη μία, που θα μας κρατήσει άγρυπνους, μέχρι τα ξημερώματα της Κυριακής.


 Sleepless in Seattle


Σιάτλ, 4 Μαΐου 2000. Αριστερόχειρας, 1,96 στα χαρτιά του NBA, και στο Rainier Beach, ένα λύκειο που βγάζει γκαρντ όπως ο Θερμαϊκός βγάζει γαρίδες (Τζαμάλ Κρόφορντ, Νέιτ Ρόμπινσον, Ντετζούντε Μάρεϊ, για να μη μακρηγορούμε), τελείωσε με 27 πόντους, 14 ριμπάουντ και 5 ασίστ στην τελευταία του χρονιά και τον τίτλο του Mr. Basketball της πολιτείας.

Στο USC έμεινε έναν χρόνο, 21 ματς, 9,5 πόντους, και μια αποβολή επ' αόριστον τον Ιανουάριο του 2019 για «personal conduct issues» (ζητήματα προσωπικής συμπεριφοράς), από την οποία επέστρεψε για τα τρία τελευταία ματς της σεζόν.

Κρατήστε τη φράση, θα την ξαναβρούμε.


Στο ντραφτ του 2019 τον πήρε το Μιλγουόκι στο νούμερο 30, για να τον στείλει μέσα στο ίδιο βράδυ στο Κλίβελαντ (θυμηθείτε κι αυτό, γιατί τα Ελάφια θα τον ξαναβρούν στον δρόμο τους έξι χρόνια αργότερα, ο κύκλος της ζωής, που λέει και ο Έλτον Τζον). Ο πρώτος χρόνος στους Καβαλίερς, 10 πόντοι σε 23 λεπτά, ήταν μια χαρά για rookie. Ο δεύτερος δεν ξεκίνησε ποτέ, με τον Γενάρη του 2021 να φέρνει ένα ξέσπασμα στα αποδυτήρια επειδή του άλλαξαν ντουλάπι (ναι, ντουλάπι, καλά διαβάσατε), και τους Καβαλίερς να ανακοινώνουν ότι θα τον ανταλλάξουν ή θα τον κόψουν. Τελικά τον έδωσαν στο Χιούστον για ένα δεύτερο γύρο με προστασία μέχρι το 55. 


Πρόκειται για την κλασική, σχεδόν «τυπική» κίνηση στο ΝΒΑ, όταν μια ομάδα θέλει απλώς να αδειάσει μια θέση στο ρόστερ της ή να ξεφορτωθεί ένα συμβόλαιο, παίρνοντας ως αντάλλαγμα ένα pick που στην πραγματικότητα είναι εξαιρετικά απίθανο να παραδοθεί ποτέ.

Τι σημαίνει πρακτικά: Η ομάδα που το έδωσε θα το κρατήσει αν αυτό καταλήξει στις θέσεις 1 έως 55 του draft.



 Houston, we have a problem


Και στο Χιούστον, ο Κέβιν άρχισε να δείχνει γιατί κάποιος τον είχε επιλέξει στον πρώτο γύρο.

29 Απριλίου 2021, με αντίπαλο, ποιον άλλον, το Μιλγουόκι, 50 πόντοι και 11 ασίστ, και ο νεότερος παίκτης στην ιστορία του NBA με 50άρα και 10 ασίστ στο ίδιο ματς. Στα 20 του.

Τις δύο επόμενες σεζόν ανέβηκε στους 15,6 και μετά στους 19,2 πόντους, με 5-6 ασίστ, με το τρίποντο να φτάνει στο 37,5% και στο 36,6%, και τον Οκτώβριο του 2022 το Χιούστον του έδωσε επέκταση τεσσάρων χρόνων για 82,5 εκατομμύρια δολάρια. 






Αλλά.


Θυμάστε τα «ζητήματα προσωπικής συμπεριφοράς» του USC; Στο ενδιάμεσο, μια αγωνιστική τιμωρία τον Ιανουάριο του 2022 επειδή έφυγε από το γήπεδο στο ημίχρονο μετά από λογομαχία με βοηθό προπονητή, ένα πρόστιμο 50.000 δολαρίων για τα υγειονομικά πρωτόκολλα, και μια φήμη που τον ακολουθούσε από ομάδα σε ομάδα: τεράστιο ταλέντο, με το κεφάλι να μην ακολουθεί πάντα τα χέρια.


The elephant in the room


Εδώ σοβαρεύουμε, γιατί δεν γίνεται να γράψουμε για τον Πόρτερ και να κάνουμε ότι δεν ξέρουμε.

Στις 11 Σεπτεμβρίου του 2023 συνελήφθη στη Νέα Υόρκη, μετά από καταγγελία για επίθεση στη σύντροφό του, την μπασκετμπολίστρια Κάισρι Γκοντρέζικ. Το Χιούστον τον κράτησε μακριά από την ομάδα, έναν μήνα αργότερα τον έστειλε στην Οκλαχόμα, και η Οκλαχόμα τον αποδέσμευσε την ίδια μέρα. Τον Ιανουάριο του 2024 δήλωσε ένοχος σε πλημμέλημα επίθεσης από αμέλεια και σε παράβαση παρενόχλησης, με το δικαστήριο να του επιβάλλει πρόγραμμα 26 εβδομάδων για θύτες κακοποίησης συντρόφου και περιοριστική εντολή. Ο ισχυρισμός για κάταγμα σε σπόνδυλο του αυχένα, που είχε ακουστεί στην αρχή, αποσύρθηκε, και η ίδια η Γκοντρέζικ αμφισβήτησε δημόσια την εκδοχή της εισαγγελίας.

Αυτά είναι τα γεγονότα, όπως τα κατέγραψαν τα δικαστικά ρεπορτάζ της εποχής, και εμείς δεν θα προσθέσουμε ούτε θα αφαιρέσουμε κόμμα.


Θα πούμε μόνο ότι αυτή η σελίδα έχει γράψει πολλές φορές τι πιστεύει για τη βία, σε όποια μορφή κι αν έρχεται, και ότι η απόσταση ανάμεσα στο «δεύτερες ευκαιρίες» και στο «κάνουμε τα στραβά μάτια» είναι κάτι που ο καθένας τη μετράει με τη δική του μεζούρα. Ο ΠΑΟΚ την άνοιξη του 2024 πήρε την απόφαση να του δώσει τη δεύτερη. Το ίδιο έκαναν μετά οι Κλίπερς και οι Μπακς.

Αν αυτό σας φτάνει, είναι δική σας απόφαση. Εμείς απλώς δεν θέλαμε να το διαβάσετε πρώτη φορά στα σχόλια.


Once PAOK


Και φτάνουμε στον Απρίλιο του 24, με τον Πόρτερ να προσγειώνεται στη Θεσσαλονίκη και να λέει ότι «η Ελλάδα ήταν πάντα μία από τις χώρες στη λίστα μου που ήθελα να επισκεφθώ», και ότι «παίζω μπάσκετ από 3 ετών», που δεν ξέρουμε ακριβώς τι σήμαινε, αλλά ακουγόταν ωραίο.


Στο ντεμπούτο, στο Λαύριο, ήταν σκουριασμένος, 5/14, 5 λάθη, 26 λεπτά και ήττα 89-85, που αν το καλοσκεφτείτε, για άνθρωπο που είχε να παίξει επίσημο ματς από την προηγούμενη άνοιξη, είναι και λογικό. Μετά το ματς είπε ότι «είμαι μόλις 5 ημέρες εδώ και αισθάνομαι σαν στο σπίτι μου», και ότι κάποια στιγμή «θα επιστρέψω ξανά εδώ».

Από εκεί και πέρα, στα πέντε ματς που ακολούθησαν έμεινε στον πάγκο ένα λεπτό. Ένα, σύνολο, στα πέντε. Και σε αυτά, 19 πόντους, 10 ριμπάουντ και 9 ασίστ με την Καρδίτσα, σε ένα βράδυ που η Πυλαία κατάλαβε τι είχε έρθει στην πόλη.







Μετά, 28 στα Λιόσια με την ΑΕΚ, 22 πόντους, 12 ριμπάουντ και 6 κλεψίματα με το Μαρούσι, και στα προημιτελικά με τον Παναθηναϊκό, 26 στο ΟΑΚΑ και ένα triple-double στο Παλατάκι (23 πόντοι, 14 ριμπάουντ, 10 ασίστ), σε ένα ματς που χάσαμε 99-96 στην παράταση, με τον Λεσόρ να τον κόβει ψηλά στην τελευταία κατοχή της κανονικής διάρκειας και με ένα τρίποντο ισοφάρισης στο φινάλε της παράτασης να μην μπαίνει, αφού νωρίτερα, στο τρίτο δεκάλεπτο, είχε περάσει ανάμεσα από δύο για το +8. 





Έκλαψε στο τέλος, σε αυτό που όλοι καταλαβαίναμε ότι ήταν το τελευταίο του ματς στο Παλατάκι.









Και εδώ υπάρχει μια λεπτομέρεια που θα ξαναβρούμε πιο κάτω. Στην Ελλάδα, ο Πόρτερ δεν έψαξε τη μέση απόσταση, έψαξε το καλάθι: σχεδόν τα μισά του σουτ ήταν στη ρακέτα, 32/49, 65%, με το τρίποντο στο 10/36 και τη μέση απόσταση στο 7/20. Απέναντι σε αμυντικούς που δεν είχαν τα πόδια του, ο δρόμος προς το καλάθι ήταν απλώς ο πιο σύντομος. 






Προφανώς, αυτό το σύντομο, και στα όρια του σουρρεαλισμού, πέρασμα από τον ΠΑΟΚ, δεν θα είχε συνέχεια.

Την αλήθεια, την ξέραμε όλοι.

 «Θέλει να κάνει ένα restart και να επιστρέψει στο NBA εκεί όπου ανήκει». Και έτσι έγινε, Κλίπερς το καλοκαίρι, Μπακς τον Φεβρουάριο του 2025. Αλλά τον Μάρτιο του 2025, όταν δύο φίλαθλοι, μάλλον πατέρας και γιος, βγήκαν στο ΠΑΟΚ–Φριμπούργκ με τη φανέλα του με το όνομά του στην πλάτη, ο Πόρτερ από το Μιλγουόκι αναδημοσίευσε τη φωτογραφία με δύο λέξεις, μια μαύρη καρδούλα,  και έναν αετό.

Και μια νυχτερίδα, αλλά εδώ δεν χαλάμε όμορφες ιστορίες.

«Once PAOK».






Middle of the road


Πάμε στο μπάσκετ, γιατί αυτό είναι που θα δούμε στο παρκέ.


Η περσινή σεζόν στο Μιλγουόκι ήταν η καλύτερη της καριέρας του, με τα νούμερα να το λένε μόνα τους: 17,4 πόντοι, 7,4 ασίστ, 5,2 ριμπάουντ και 2,2 κλεψίματα σε 33 λεπτά, 36 φορές βασικός στα 38 ματς που έπαιξε, με τον Λίλαρντ να έχει φύγει και την μπάλα να περνάει πια από τα δικά του χέρια. Εννιά ματς με 10+ ασίστ, δύο triple-double (Βοστώνη και Ορλάντο), και ένα 56,7% στο true shooting, το καλύτερο που είχε κάνει ποτέ. 87,8% στις βολές, και 4 βολές το ματς.


Και αν θέλετε να καταλάβετε τι παίκτης είναι, κοιτάξτε από πού σουτάρει.

Το 41% των σουτ του πέρσι ήταν από μέση απόσταση, εκεί όπου το σύγχρονο NBA έχει πάψει σχεδόν να πηγαίνει, και εκεί ακριβώς ήταν και το πιο σίγουρο σουτ του, 44,8%, πάνω από τον μέσο όρο της λίγκας. Αντίθετα, στη ρακέτα, με 61,8%, και στο τρίποντο, με 32,2%, ήταν κάτω από τον μέσο όρο.





Τουτέστιν, ένας γκαρντ που του αρέσει να κατεβάζει τη μπάλα, να διαβάζει το πικ εν ρολ, να σταματάει στη γραμμή των βολών και να σηκώνεται με το αριστερό πάνω από τον αμυντικό, ή να βρίσκει τον ψηλό του στο roll. Και όταν βρίσκει μισό μέτρο στον εξωτερικό διάδρομο, το πρώτο βήμα κάνει τα υπόλοιπα.





Η μέση απόσταση πάντως είναι το σουτ που οι αναλυτές του NBA το είχαν ξεγράψει για ένα διάστημα, ενώ στην Ευρώπη ακόμα πουλάει, το είδαμε πριν από λίγες μέρες και με τον Κρις Τζόουνς. Και θυμηθείτε τη λεπτομέρεια από την Πυλαία: εδώ, με περισσότερο χώρο και πιο αργά πόδια απέναντί του, ο Κέβιν δεν σταματούσε στη γραμμή των βολών, πήγαινε μέχρι το τέλος.


Το ίδιο ισχύει για την πάσα. Τον άσο που θα στήσει την επίθεση με το ρολόι στο χέρι και θα φωνάξει το σύστημα από τον πάγκο, μην τον ψάχνετε σε αυτόν, ο Κέβιν κρατάει τη μπάλα, δημιουργεί από τη ντρίμπλα, και όταν βλέπει δεύτερο αμυντικό να έρχεται, τη δίνει. Στη σεζόν του 2025-26 τα λάθη ήταν 2,9 το ματς, πολλά μεν, αλλά για έναν παίκτη με την μπάλα τόσο πολύ στα χέρια του, μια χαρά δε. Στο Χιούστον, το 2021, ήταν 3,5. Στον ΠΑΟΚ, 4,2. Εδώ το «αλλά» το βάζετε μόνοι σας.


Και να πούμε κι αυτό: τα 9,3 ριμπάουντ που είχε εδώ, και τα 2,8 κλεψίματα, δεν είναι λάθος τυπογραφικό. Τα χέρια του στην άμυνα, και η όρεξη να μπει στη ζώνη του ριμπάουντ για να τρέξει αμέσως μόνος του, είναι από τα πράγματα που ξεχωρίζουν στην Ευρώπη ακόμα περισσότερο από ό,τι στο NBA.


Knee-deep


Μένει το γόνατο.

 Και το τρίποντο, που κατά πάσα πιθανότητα είναι το ίδιο θέμα.


Τέλη Οκτωβρίου του 2025, ρήξη μηνίσκου στο δεξί γόνατο, με τις πρώτες εκτιμήσεις να μιλούν για τέσσερις εβδομάδες. Γύρισε στα τέλη Νοεμβρίου, και τον Δεκέμβριο ήταν εξαιρετικός, 19,9 πόντοι, 8 ασίστ, και 27/72 τρίποντα, δηλαδή 37,5% σε 5,5 προσπάθειες το ματς. Στις 6 Δεκεμβρίου, στο Ντιτρόιτ, έβαλε 7 από τα 9, σε βραδιά με 32 πόντους, 6 ασίστ και 4 κλεψίματα. 




Από εκεί και πέρα, το τρίποντο απλώς χάθηκε: 6/26 τον Ιανουάριο, 6/28 τον Φεβρουάριο, 2/9 τον Μάρτιο, μέχρι να φτάσει η 7η Απριλίου και η αρθροσκόπηση στο ίδιο γόνατο που του τελείωσε τη σεζόν.

Ένα κομμάτι που δείχνει και το versatility του παίκτη, είναι και αυτό: τον Φεβρουάριο, με 21% πίσω από τη γραμμή, έβαλε 20,8 πόντους το ματς με 51,9% εντός πεδιάς, γιατί απλώς σταμάτησε να το ψάχνει και πήγε εκεί που ήξερε. Στις 24 του μήνα, με το Μαϊάμι, έβαλε πάλι 32, με το τέλος να γράφεται όπως το βλέπετε, απομόνωση, ντρίμπλες, και μέσα στη ρακέτα ανάμεσα σε δύο.





Ένας παίκτης που, όταν το πόδι δεν τον αφήνει να σηκωθεί, βρίσκει άλλο τρόπο να βάλει πόντους, είναι καλό νέο. 

Ένα γόνατο με ρήξη μηνίσκου τον Οκτώβριο και αρθροσκόπηση τον Απρίλιο, σε ομάδα που μόλις έχασε τον καλύτερό της παίκτη από μηνίσκο, είναι το άλλο νέο, και περισσότερο από σύμπτωση, ας ελπίσουμε μια τέτοια κίνηση, να είναι κάποιο αρχαιοϊταλικό ξόρκι, το οποίο θα εξαφανίσει μια για πάντα τα πνεύματα του κακού.



 Twin Peaks


Σκάουτινγκ ριπόρτ χωρίς ποιόν μου θυμίζει, προφανώς απλά δεν υφίσταται.

 Για να μην το αφήσουμε στο μάτι, που σε αυτήν την ηλικία μάς προδίδει πού και πού, το περάσαμε από τα νούμερα: δέκα στατιστικά ανά 36 λεπτά (πόντοι, ασίστ, λάθη, ριμπάουντ, κλεψίματα, πόσα σουτ παίρνει και με τι ποσοστά), απέναντι σε όλους τους γκαρντ του NBA που έπαιξαν πέρσι πάνω από 800 λεπτά, 146 το σύνολο.


Πρώτος βγαίνει ο Τζέιλεν Σαγκς του Ορλάντο, και αν έχετε δει έστω ένα ματς των Μάτζικ, καταλαβαίνετε γιατί: ίδια κλεψίματα (2,4 ανά 36 λεπτά και οι δύο), παρόμοιοι πόντοι και ασίστ, ένας γκαρντ που κάνει λίγο απ' όλα και τα χέρια του δεν σταματάνε ποτέ. Δεύτερος ο Τζέιλεν Ουίλιαμς της Οκλαχόμα, τρίτος ο Τζερεμάια Φίαρς της Νέας Ορλεάνης. Και λίγο πιο πίσω, ο Στέφον Κασλ του Σαν Αντόνιο, ο μόνος της παρέας που μοιράζει περισσότερο από τον Κέβιν (8,9 ασίστ ανά 36 λεπτά, έναντι 8,0), με περισσότερα λάθη όμως (3,8 έναντι 3,1).

Κανένας τους δεν είναι καθαρός άσος. Όλοι τους είναι γκαρντ που κρατάνε τη μπάλα, δημιουργούν και αμύνονται. Αυτό το προφίλ εδώ στα μέρη μας, το λέμε σε απλά ελληνικά,  star quality. 







 Point of return


Τι κάνει λοιπόν αυτός ο παίκτης στον δικό μας ΠΑΟΚ;


Ας ξεκινήσουμε από το τι δεν κάνει, οκ, μεταξύ μας, το κενό του Τζέντι δεν θα το καλύψει ακριβώς. Ο Οσμάν ήταν το τριάρι που έβαζε την μπάλα στο καλάθι χωρίς να τη χρειάζεται πολύ στα χέρια του, και που κέρδιζε βολές όσο κανένας άλλος (102 από τις 312 του ΠΑΟΚ στα 13 επίσημα ματς, για όσους κρατάνε σημειώσεις). Ο Πόρτερ είναι άλλου τύπου παίκτης, θέλει τη μπάλα στα χέρια του και θέλει να δημιουργεί ο ίδιος.

Στην περιφέρεια όμως, το κενό που αφήνει ο Τζέντι είναι κενό πόντων και βολών, και εκεί ο Κέβιν απαντάει. Στη Stoiximan GBL της άνοιξης του 2024 είχε 22,0 πόντους και 6,7 βολές το ματς, με τον Ταΐρί να είναι φέτος στους 17,7 πόντους και τον Φόστερ στους 11,2, ενώ στο EuroCup, χωρίς τον Τζέντι, μένουν οι 17,5 του Ταΐρί και οι 15,0 του Φόστερ για να κουβαλήσουν το βάρος.






Έπειτα, το ξέρουμε, γινόμαστε αφάνταστα κουραστικοί, αλλά το playmaking: Ο Καλάθης παίζει 23 λεπτά το ματς, με 6,8 ασίστ στο EuroCup και 4,0 στη Stoiximan GBL, και όταν κάθεται, η δημιουργία πέφτει απότομα: ο Χάτζινς μοιράζει 1,8 ασίστ στο EuroCup και 3,2 στο πρωτάθλημα, ο Μπαζίνας 0,6 και 1,2. Ο Πόρτερ, στη GBL του 2024, μοίραζε 6,8 σε 38 λεπτά. Με ένα κόστος, για να είμαστε τίμιοι, τα 4,2 λάθη το ματς, που στο Μιλγουόκι πέρσι έπεσαν στα 2,9 με 7,4 ασίστ. 






Τουτέστιν, αυτό που φέρνει είναι κάτι που στο φετινό ρόστερ δεν υπάρχει: έναν δεύτερο δημιουργό, δίπλα στον Καλάθη και στη θέση του όταν κάθεται, που μπορεί να βάλει και 20 πόντους όταν το ματς δεν βγαίνει. Με 1,96 και αυτά τα ριμπάουντ, μπορεί να σταθεί και στο δυάρι, και σε μικρά σχήματα και στο τριάρι, με τον Καλάθη να κρατάει τη μπάλα και τον Ταΐρί και τον Φόστερ να κάνουν αυτό που κάνουν καλύτερα, χωρίς να χρειάζεται να δημιουργούν οι ίδιοι από το μηδέν κάθε φορά που κολλάει η επίθεση. Το να μοιραστούν τόσοι παίκτες που θέλουν τη μπάλα είναι δουλειά του κόουτς Τρινκιέρι, και κάτι μας λέει ότι δεν θα του χαλάσει την ησυχία.


Εν τω μεταξύ, γράφουμε, και γράφουμε, και αναλύουμε, γραφήματα, κόντρα γραφήματα, και ξανά μανά γραφήματα, και σε όλο αυτό το κατεβατό, δεν έχουμε αναφέρει το προφανές:


Μιλάμε για τον Κέβιν Πόρτερ Τζούνιορ, ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα Αμερικανών που έχουν περάσει ποτέ τον Ατλαντικό, και πιθανότατα το μεγαλύτερο από αυτά που θα αγωνίζονται αυτή τη στιγμή στην Ευρώπη.

Αν έρθει.


Αυτό, θα το ξέρουμε ως την Κυριακή, με τον ίδιο να ζυγίζει αν θα περιμένει ένα τηλεφώνημα από το Κολοράντο ή αν θα γυρίσει εκεί όπου, όπως είπε κάποτε, αισθάνθηκε σαν στο σπίτι του.

Ξημερώματα Κυριακής, λοιπόν.

Θα είμαστε ξύπνιοι.