ΠΑΟΚ – Βίκος Φάλκονς: Τι είδαμε
Υπάρχει μια θεωρία στο αμερικάνικο μπάσκετ, την έκανε γνωστή ο Μπιλ Σίμονς πριν από κάμποσα χρόνια, και τη λένε Ewing Theory: όταν μια ομάδα χάνει τον σταρ της, και όλοι, μα όλοι, τη βλέπουν τελειωμένη, οι υπόλοιποι παίκτες μοιράζονται τις μπάλες, τα σουτ και την ευθύνη, και κάπως, κόντρα σε κάθε λογική, παίζουν καλύτερα.
Ας κάνουμε από την αρχή ένα ντισκλέημερ, για να μη μας πάρουν με τις πέτρες: σε αυτήν εδώ τη γωνιά δεν πολυπιστεύουμε σε αυτή τη θεωρία, δεν θέλουμε να πιστέψουμε σε αυτή τη θεωρία, και αν μας δίνατε να διαλέξουμε ανάμεσα σε ένα 93-67 χωρίς τον Τζέντι, και σε ένα σφιχτό 75-72 με τον Τζέντι στο παρκέ, θα παίρναμε το δεύτερο χωρίς να το σκεφτούμε δεύτερη φορά.
Βέβαια, απέναντι ήταν ο Βίκος, και όχι η Βαλένθια, οπότε there's that.
Αλλά.
Στο πρώτο ματς μετά τον τραυματισμό, ο ΠΑΟΚ έβαλε 30 πόντους στο πρώτο δεκάλεπτο, πήγε στο +30 στο τέλος του τρίτου, και το έκανε με τρόπο που λέει κάτι, και για το πώς σκέφτεται ο κόουτς Τρινκιέρι το «μετά», και για το ποιοι μπορούν να σηκώσουν ένα κομμάτι από το βάρος.
Bench press
53 πόντοι από τον πάγκο. Το ξαναγράφουμε, 53 στους 93, όταν ο Βίκος έβαλε 32 από τους δικούς του αναπληρωματικούς, και 67 συνολικά.
Και δεν είναι μόνο οι πόντοι, είναι το πώς μοιράστηκαν τα λεπτά. Δώδεκα παίκτες πάτησαν παρκέ, και ο παίκτης με τον περισσότερο χρόνο ήταν ο Μήτρου-Λονγκ, με 22:17. Πίσω του ο Χάτζινς με 21, και μετά μια ουρά από 18άρια, 17άρια, 16άρια, μέχρι τα 10 λεπτά του Φίλλιου. Ο Καλάθης, που με τη Ρόμα είχε παίξει 27 λεπτά και το πλήρωσε στο φινάλε, απόψε έμεινε στα 13.
Πριν από λίγες μέρες διαβάζαμε ένα αρκετά ενδιαφέρον κείμενο, για το πόσο «κοντό» πρέπει να είναι ένα ροτέισον. Τα υπέρ του κοντού ροτέισον τα ξέρουμε όλοι, και τα έχουν αναλύσει, καλύτεροι και σπουδαιότεροι μπασκετάνθρωποι απο εμάς: οι τρόπον τινά, βασικοί, παίζουν περισσότερο, πιάνουν ρυθμό, χτίζουν χημεία μεταξύ τους, παίρνουν αυτοπεποίθηση από το ότι ξέρουν πως δεν θα βγουν στο πρώτο λάθος.
Τα κατά, είναι αυτά που δεν φαίνονται στο box score του ενός ματς: η ένταση στην άμυνα πέφτει όταν τα πόδια βαραίνουν, τα φάουλ γίνονται πρόβλημα όταν δεν έχεις ποιον να βάλεις στη θέση του φορτωμένου, και τα ριμπάουντ, που θέλουν φρέσκο σώμα για να τα κυνηγήσεις, αρχίζουν να φεύγουν. Το συμπέρασμα του κειμένου ήταν περίπου ότι το κοντό ροτέισον δουλεύει για λίγο, ένα σερί, ένα τουρνουά, ένα κρίσιμο παιχνίδι, αλλά δεν βγάζει σεζόν.
Ο κόουτς Τρινκιέρι, με τον Τζέντι εκτός για τουλάχιστον τρεις μήνες και με ένα πρόγραμμα που δεν σταματάει να μας δίνει δύο ματς τη βδομάδα, πήγε ακριβώς από την ανάποδη. Δώδεκα παίκτες, κανείς πάνω από 22 λεπτά, κανείς δεν κουβάλησε το ματς μόνος του (πρώτος σκόρερ ο Χάτζινς με 14), έξι παίκτες με PIR 10 και πάνω.
Ναι, απέναντι στον Βίκο μπορείς να το κάνεις αυτό. Ναι, στο ΟΑΚΑ ή στο ΣΕΦ δεν θα το δούμε με αυτούς τους αριθμούς. Αλλά το μήνυμα προς τα αποδυτήρια, μετά το «λάθος να σκεφτούμε ότι μπορούμε να τον αντικαταστήσουμε» του ίδιου, μάλλον αυτό ήταν: τον Τζέντι δεν τον αντικαθιστά ένας, τον αντικαθιστούν όλοι λίγο.
Give and take
17 ασίστ, 11 λάθη. Και για να είμαστε δίκαιοι με τα παιδιά, το ένα από τα 11 είναι καθαρά στατιστικό: στην τελευταία κατοχή ο ΠΑΟΚ δεν έκανε επίθεση, η μπάλα έμεινε στα χέρια του Μήτρου-Λονγκ να τελειώσει το ρολόι, και το σύστημα, που δεν καταλαβαίνει από ευγένεια, του χρέωσε λάθος. Δέκα λοιπόν τα πραγματικά, απέναντι σε 15 του Βίκου.
Υπάρχει πραγματικό value σε αυτό το στατιστικό;
Υπάρχει.
27-4 οι πόντοι από λάθη του αντιπάλου.
Είκοσι επτά, τέσσερις. Ο ΠΑΟΚ έκανε κάθε λάθος του Βίκου καλάθι, και ο Βίκος από τα δέκα λάθη του ΠΑΟΚ πήρε όσους πόντους παίρνεις από δύο επιθέσεις.
Ένα μεγάλο κομμάτι από αυτά, ξεκινάει από την πίεση στην μπάλα, και από το ότι στις αλλαγές στα σκριν η άμυνα δεν άφηνε κενά να μπει ο χειριστής. Ο Μήτρου-Λονγκ, που αν μη τι άλλο ξέρει να διαβάζει, άλλαζε πάνω σε ό,τι του ερχόταν, και έμενε μπροστά από τον παίκτη του, ψηλό ή κοντό.
Και από εκεί και πέρα, τρέξιμο. Ο Καλάθης, που μπορεί στα 37 να μην έχει πια τα πόδια για 30 λεπτά, είναι όμως ακόμα, μαντέψτε, ο Νικ Καλάθης.
Η φάση της βραδιάς, σε μια βραδιά που όσο οξύμωρο κι αν ακούγεται, παρά το ευρύ σκορ, δεν είχε πολλές τέτοιες: αιφνιδιασμός, το λέι απ του Καλάθη δεν μπαίνει, και ο Αλεξάντερ, που έχει τρέξει όλο το γήπεδο πίσω από την μπάλα, είναι εκεί για το follow.
21-10 και οι πόντοι από δεύτερη ευκαιρία. Ο ΠΑΟΚ πήρε 12 επιθετικά ριμπάουντ και τα έκανε 21 πόντους. Ο Βίκος πήρε 13, ένα περισσότερο, και τα έκανε 10.
Ήταν όλα λοιπόν τόσο ωραία;
Όχι ακριβώς.
Board meeting
Πρώτο ημίχρονο, και ο ΠΑΟΚ πάει μπροστά με 15, με 20, αλλά κάτω από τη δική του μπασκέτα συμβαίνει κάτι που δεν μας άρεσε καθόλου. Στο τέλος του πρώτου δεκαλέπτου, ο Βίκος είχε 8 επιθετικά ριμπάουντ, όταν ο ΠΑΟΚ είχε 7 αμυντικά. Ναι, καλά διαβάσατε, και δεν το βλέπεις συχνά σε ματς που κερδίζεις 30-15: ο αντίπαλος είχε μαζέψει περισσότερες δικές του άστοχες μπάλες, απ' όσες είχες μαζέψει εσύ. Και αυτό κράτησε για έξι λεπτά περίπου, από τα τέλη του πρώτου μέχρι τα μέσα του δεύτερου δεκαλέπτου. Στο ημίχρονο, 10 επιθετικά ο Βίκος, 11 αμυντικά ο ΠΑΟΚ.
Η μία αλήθεια, είναι αυτή, η άλλη είναι ότι ο Βίκος δεν ήξερε τι να τις κάνει αυτές τις μπάλες. Δέκα πόντοι από δεύτερη ευκαιρία σε όλο το ματς, και στο δεύτερο ημίχρονο, όταν ο ΠΑΟΚ σοβάρεψε στο box out, ο Βίκος πήρε μόλις τρία επιθετικά.
Με τον Βίκο, κανένα πρόβλημα. Με την Μπάλκαν την Τρίτη, και με τον Άρη σε δύο βδομάδες, ας μην το δοκιμάσουμε.
Guard of honour
Είκοσι διαφορετικές πεντάδες χρησιμοποίησε ο κόουτς Τρινκιέρι, και μόλις τέσσερις έμειναν στο παρκέ πάνω από τρία λεπτά. Η καλύτερη ήταν η βασική, Ταΐρί, Χάτζινς, Χουγκάζ, Περσίδης, Αλεξάντερ, με +10 σε οκτώ λεπτά (20-10), και αυτή που μας ανησύχησε λίγο, ήταν η πεντάδα με Μήτρου-Λονγκ, Χάτζινς, Χουγκάζ, Φίλλιο και Κακλαμανάκη, που έπαιξε τέσσερα λεπτά και τα έχασε 5-10.
Η πιο ενδιαφέρουσα πεντάδα όμως, κρύβει πίσω της ένα μοτιβό.
Κι αυτό έχει να κάνει με το σχήμα
Δεν είναι κάτι εντελώς καινούριο, το ξέραμε εδώ και καιρό, ότι ο κόουτς αγαπάει το small ball.
Χωρίς τον Τζέντι λοιπόν, που κάλυπτε και το τρία και το τέσσερα, ο ΠΑΟΚ πέρασε αρκετή ώρα με τρεις γκαρντ στο παρκέ, τρεις από Καλάθη, Μήτρου-Λονγκ, Φόστερ, Ταΐρί και Χάτζινς.
14:50 έπαιξε ο ΠΑΟΚ με τρεις γκαρντ, και τα κέρδισε 40-20.
Στα υπόλοιπα 25 λεπτά, 53-47.
Τουτέστιν, με τρεις γκαρντ, μια ομάδα που αν το τραβήξεις σε 40 λεπτά βάζει 108 και δέχεται 54, και χωρίς, σε ένα αντιτουριστικό +6 .
Προφανώς, δεν θα βγάλουμε συμπεράσματα από 15 λεπτά απέναντι σε μια ομάδα που έκανε 15 λάθη, και η πεντάδα με τρεις γκαρντ που έπαιξε περισσότερο (Καλάθης, Μήτρου-Λονγκ, Φόστερ, με Γκρέι και Μουρ) πήγε μόλις +2 στα τέσσερα λεπτά της. Αλλά όταν η πίεση στην μπάλα είναι αυτό που σου γεμίζει το καλάθι με πόντους από λάθη, τα μικρά σχήματα έχουν λόγο ύπαρξης, και προφανέστατα, θα τα ξαναδούμε.
Hudgins it is
Ο Χάτζινς ήταν ο πρώτος σκόρερ, με 14 πόντους, 4/10 τρίποντα, 3 ασίστ και +15 σε 21 λεπτά, και ήταν από αυτούς που χρειαζόταν να πάρουν ένα κομμάτι από τα σουτ που έμειναν ορφανά. Τα πήρε χωρίς δισταγμό.
Ο Περσίδης, πάλι, από τη μία είναι όντως εντυπωσιακά αυτά που κάνει, μετά από ενα γεμάτο μήνα απραξίας, από την άλλη, αυτά που κάνει, είναι απλά "Περσίδης": 8 πόντοι με 2/2 δίποντα και 1/2 τρίποντα, 6 ριμπάουντ (τα 5 αμυντικά, σε ένα ματς που, όπως είπαμε, τα αμυντικά ριμπάουντ δεν περίσσευαν), 10 PIR, στην αρχική πεντάδα και στο +6 σε σχεδόν 19 λεπτά.
Big men don't cry
Να μην πούμε και δυό λόγια, για τη θέση που τρώει το μεγαλύτερο hate από όλες;
Ο Κάιλ Αλεξάντερ ήρθε στον ΠΑΟΚ με τη φήμη του rim protector: δεύτερος στα κοψίματα της ACB με τη Φουενλαμπράδα το 2021-22, πρώτος σε όλο το EuroCup το 2024-25 με την Τουρκ Τελεκόμ, με 2,2 το ματς.
Απόψε έκλεισε με μόλις 4 πόντους, και αν κοιτάξεις μόνο αυτό, θα πεις "οκ, big deal".
Αλλά πήρε 4 επιθετικά ριμπάουντ, έκανε 2 κοψίματα, και τελείωσε με +19, δεύτερος σε όλη την ομάδα πίσω από τον Φόστερ.
Και για πρώτη φορά στη σεζόν, ο ένας όντως να συμπληρώνει τον άλλον.
Και Κάιλ Αλεξάντερ, και Μπεν Μουρ.
Πριν από μία βδομάδα, ο Μουρ δεν ήταν καν στη δωδεκάδα για το Ιβανώφειο. Τρεις μέρες μετά, ήταν αυτός που έβαλε το καλάθι της νίκης στην εκπνοή με τη Ρόμα, σε ένα από τα πιο τρελά ματς που έχουμε δει στο Παλατάκι τα τελευταία χρόνια. Και απόψε, δεύτερη συνεχόμενη πολύ καλή εμφάνιση: 8 πόντοι με 2/3 δίποντα και 1/1 τρίποντο, 7 ριμπάουντ (2 επιθετικά), ένα κλέψιμο, +15 σε 15 λεπτά, 12 PIR.
Ήταν ο Μουρ της περσινής χρονιάς, αυτός που ήξερε πού θα πέσει η μπάλα πριν πέσει, που έβαζε το σκριν και ήταν ήδη στον δρόμο για το καλάθι, που πάλευε σκυλίσια για κάθε κατοχή.
Καλώς τον.
Next
Έξι στα έξι στην Stoiximan GBL, πρώτη θέση, και την Τρίτη Μπάλκαν στη Βουλγαρία, για το πρώτο ματς του EuroCup χωρίς τον Τζέντι, εκεί που ένα κακό βράδυ κοστίζει πολύ περισσότερο απ' ό,τι ένα κακό τέταρτο δεκάλεπτο με τον Βίκο (19-23, το είδαμε κι αυτό, δεν το ξεχάσαμε).
Τα 53 του πάγκου μάλλον δεν θα τα ξαναδούμε σύντομα, και τα 27-4 από λάθη θα τα θυμόμαστε για καιρό, however, το ότι ο κόουτς Τρινκιέρι έχει δώδεκα παίκτες που ξέρουν τι να κάνουν όταν τους φωνάζει από τον πάγκο, σε μια χρονιά που μόλις έχασε τον καλύτερό της παίκτη για τρεις μήνες, είναι ό,τι πιο ελπιδοφόρο είδαμε απόψε.
Όσο για τον Σίμονς και τη θεωρία του, ας την κρατήσει για τους Νικς.
Γύρνα γρήγορα Τζέντι.
















.png)