Τι ομάδα είναι ο Άρης;
Ο Βασίλης Σπανούλης κέρδισε στο Αλεξάνδρειο με 100-78 τον Ολυμπιακό, την ομάδα όπου έγραψε το μεγαλύτερο κομμάτι της ιστορίας του, δύο εβδομάδες αφότου ο Άρης είχε βάλει 101 και στον Παναθηναϊκό στο ίδιο γήπεδο, και αν μας το έλεγε κάποιος πριν από πέντε χρόνια, ότι θα δούμε τον Σπανούλη στον πάγκο του συμπολίτη να διαλύει τους «αιωνίους» με τη σειρά, θα τον προτείναμε να το κόψει το ποτό.
Ο Άρης φέτος είναι πολύ καλή ομάδα, ίσως η πιο φορμαρισμένη ομάδα της χώρας αυτή τη στιγμή, έχει ρόστερ με βάθος, έχει προπονητή που ξέρει τι θέλει, και κουβαλάει ένα 13-2 σε πρωτάθλημα και EuroCup που δεν βγήκε από κλήρωση.
Ο ΠΑΟΚ είναι 7/7 στη GBL, είναι εκ των φαβορί του EuroCup, παίζει στο Παλατάκι, και παίζει χωρίς Όσμαν και πολύ πιθανό και χωρίς Φόστερ, οπότε ούτε εμείς θα κάνουμε τους φτωχούς συγγενείς, ούτε θα σας πούμε ότι έρχεται στο Παλατάκι κανένας περαστικός, έρχεται ο Άρης στα καλύτερά του, και τον περιμένει ένας ΠΑΟΚ με το πλεονέκτημα της έδρας και με δύο από τους τρεις πρώτους σκόρερ του εκτός δράσης.
Off to the races
Στη GBL είναι 6-1, με μοναδική ήττα στην πρεμιέρα στην Καρδίτσα (74-68), και από εκεί και πέρα έξι σερί νίκες, ανάμεσά τους οι δύο κατοστάρες στους «αιωνίους», το 88-58 επί της ΑΕΚ και ένα 88-72 στη Μύκονο.
Στο EuroCup είναι 7-1, και η μοναδική του ήττα ήρθε από τη Χάποελ Ιερουσαλήμ, για την οποία, και για το κράτος που εκπροσωπεί, τα γράψαμε αναλυτικά στο scouting της Μπάλκαν, και θα τα ξαναγράφουμε όσο η Ευρωλίγκα προτιμάει να τους ψάχνει γήπεδα σε ξένες χώρες από το να κάνει αυτό που έκανε χωρίς δεύτερη σκέψη σε άλλους.
Ο Άρης του Σπανούλη (όπως αγαπάει το σύνολο του τύπου, να γράφει) είναι ομάδα που μπαίνει στα ματς με το πόδι στο γκάζι, έχει κερδίσει το πρώτο δεκάλεπτο σε 13 από τα 15 παιχνίδια, πηγαίνει μπροστά στο ημίχρονο στα 12, και συνήθως έχει τελειώσει τη δουλειά πριν μπει το τέταρτο, όπου, για την ιστορία, έχει μοιρασμένο ρεκόρ (7 κερδισμένα, 7 χαμένα, ένα ισόπαλο).
Τουτέστιν, το πρώτο δεκάλεπτο στο Παλατάκι είναι κάτι παραπάνω από ένα απλό ζέσταμα, και το γράφουμε γιατί γενικά ο ΠΑΟΚ, δεν είναι ότι μπαίνει με το απόλυτο της συγκέντρωσης του, στα παιχνίδια του.
Με τον Ολυμπιακό, για παράδειγμα, τα τρία πρώτα καλάθια του ήταν τρία τρίποντα, και στο 1:15 του αγώνα ο πίνακας έγραφε 9-0.
Steal my sunshine
Αν έπρεπε να περιγράψουμε τον φετινό Άρη με μία φράση, θα λέγαμε ότι κλέβει, και μετά σε τιμωρεί πριν προλάβεις να γυρίσεις.
Στη GBL είναι πρώτος στα κλεψίματα (9,1 το ματς), πρώτος στα λάθη που προκαλεί, πρώτος στους πόντους από λάθη των αντιπάλων (23,1, όταν ο μέσος όρος της λίγκας είναι κάτω από 16), πρώτος στον ρυθμό, και δεύτερος στους πόντους στον αιφνιδιασμό, και όλο αυτό το ποδοβολητό τον βγάζει, κάπως παράδοξα, και την καλύτερη άμυνα του πρωταθλήματος, με 94,5 πόντους που δέχεται ανά 100 κατοχές.
Χαρακτηριστικό του τρόπου που παίζει, το πρώτο δεκάλεπτο με τον Παναθηναϊκό, όπου ο Ρόμπινσον-Ερλ έκανε τρία κλεψίματα και από τα τρία βγήκε καλάθι, το τελευταίο με δικό του τρίποντο.
Ο ΠΑΟΚ από την πλευρά του είναι 14ος, τελευταίος, στον ρυθμό της GBL, και κάποιος θα βιαστεί να πει ότι εκεί χάνεται το ματς, μόνο που φέτος έχουμε δει τον ΠΑΟΚ να κερδίζει σε όποιο τέμπο του ζητηθεί, με 53-63 στο Ιβανώφειο, με 65-62 με την ΑΕΚ, με 113-111 με τη Ρόμα και με 80-88 στη Μανρέσα, δηλαδή από ματς λάσπης μέχρι ματς που θύμιζε All Star, οπότε το ζήτημα δεν είναι αν ο ΠΑΟΚ μπορεί να παίξει γρήγορα, αλλά αν θα αφήσει τον Άρη να διαλέξει εκείνος πόσο γρήγορα θα παιχτεί το ματς, και αυτό κρίνεται κυρίως στα λάθη.
Όταν δεν κλέβει πάντως, κλείνει την περιφέρεια.
Οι αντίπαλοί του σουτάρουν 28% στο τρίποντο σε όλα τα ματς, και το eFG% που αφήνει είναι το χαμηλότερο και στη GBL και στο EuroCup, ανάμεσα σε 32 ομάδες, οπότε όποιος από τον πάγκο μας περιμένει από τον ΠΑΟΚ να κερδίσει το ματς από τα 6,75, καλά θα ήταν να στήσει και ένα εναλλακτικό πλάνο.
Fouls rush in
Η πιο ακριβή συνήθεια του Άρη είναι τα φάουλ.
Στη GBL οι αντίπαλοί του εκτελούν 45 βολές για κάθε 100 σουτ, νούμερο που τον βάζει τελευταίο από τις 14 ομάδες, και όπου ο ρυθμός ανεβαίνει και τα χέρια μπαίνουν παντού για το κλέψιμο, κάποια στιγμή η σφυρίχτρα θα ακουστεί, βλέπε και το Άρης – Ολυμπιακός, όπου ο Ολυμπιακός έφτασε στη γραμμή 23 φορές μέσα σε ένα ματς που έχασε με 22. Η δεύτερη τρύπα είναι στο αμυντικό ριμπάουντ, ένατος στη GBL, και στο EuroCup 29ος στους 32, με το 35% των άστοχων σουτ των αντιπάλων να επιστρέφει στα χέρια τους.
Την καλύτερη απόδειξη την έδωσε το ματς που έχασε, με τη Χάποελ, όπου οι αντίπαλοί του μάζεψαν 18 επιθετικά ριμπάουντ, έβαλαν 21 πόντους από δεύτερη ευκαιρία και 48 μέσα στη ρακέτα, με τα τρίποντα του 42-42 στο τρίτο δεκάλεπτο και του 67-63 στο τέταρτο να έρχονται και τα δύο λίγα δευτερόλεπτα μετά από επιθετικό ριμπάουντ.
Στο δεύτερο από αυτά, η μπάλα μένει στη Χάποελ κάτω από το καλάθι, εκείνη δεν βιάζεται, ξαναστήνει την επίθεση από την αρχή, και ο Μπράουν, ο ίδιος που είχε πάρει το ριμπάουντ, σουτάρει τρίποντο με πάσα του Μίλτον για το +4, σε ένα ματς που μέχρι εκεί πήγαινε καλάθι καλάθι.
Και στο φινάλε, όταν το ματς είχε πια φύγει, φάνηκε και η άλλη πλευρά του τρόπου που αμύνεται, γιατί η άμυνα που ζει για το κλέψιμο, όταν δεν το βρίσκει, μένει ξεκρέμαστη: τρεις βγαίνουν πάνω στον χειριστή της μπάλας, ο σκρίνερ ανοίγει στη γωνία, η ρακέτα αδειάζει, και ο Λόφτον βάζει ένα από τα πιο εύκολα καλάθια της βραδιάς για το 81-71, με όλη την αμυντική λειτουργία του Άρη να έχει χάσει τον προσανατολισμό της.
Για τον ΠΑΟΚ αυτό είναι ιδανική συνθήκη, αφού είναι δεύτερος στη GBL στο επιθετικό ριμπάουντ, πρώτος στους πόντους από δεύτερη ευκαιρία, και δεύτερος στις βολές που κερδίζει ανά σουτ, δηλαδή τα τρία πράγματα που κάνουμε καλύτερα από σχεδόν όλους, είναι τα τρία πράγματα που ο Άρης κάνει χειρότερα από σχεδόν όλους.
Υπομονή στην επίθεση, μπάλα κοντά στο καλάθι, ο Αλεξάντερ με τον Μουρ και τον Γκρέι, να κυνηγάνε κάθε άστοχο σαν να τους το χρωστάνε, και λιγότερα λάθη από όσα κάνουμε συνήθως, γιατί εκεί ακριβώς πατάει ο Άρης για να τρέξει, εκεί θα κριθεί και το μεγαλύτερο μέρος του ματς.
Paint by numbers
Επιθετικά ο Άρης παίζει το μπάσκετ που παίζει όλη η Ευρώπη τα τελευταία χρόνια, και το παίζει καλά.
Σχεδόν τα μισά του σουτ (44%) είναι μέσα στη ρακέτα, με 56%, η μέση απόσταση έχει σχεδόν καταργηθεί (8 σουτ το ματς), και τα υπόλοιπα φεύγουν πίσω από τη γραμμή, όπου σουτάρει 38%, δεύτερος στη GBL, και με 20,6 ασίστ το ματς, πρώτος, οπότε η μπάλα κυκλοφορεί και φτάνει εκεί που πρέπει.
Ο Ντιμιτρίεβιτς με τη μπάλα και ο Μπιρτς να βουτάει στο καλάθι είναι ένα δίδυμο που θα το δούμε αρκετά, και με τον Ολυμπιακό ο Καναδός σέντερ έβαλε τέσσερα καλάθια στο δεύτερο ημίχρονο, όλα με πάσα του Ντιμιτρίεβιτς.
Sixth sense
Πρώτος σκόρερ του Άρη είναι ένας παίκτης που ξεκινάει από τον πάγκο, ο Μάθιου Μόργκαν, με 17,2 πόντους σε 22 λεπτά, βασικός μόλις σε 2 από τα 14 ματς που έχει παίξει, με τρίποντο από όπου κι αν βρεθεί (41/96 συνολικά) και με 56/61 βολές, που σημαίνει ότι στο φινάλε δεν τον θέλεις στη γραμμή.
Τελειώνει τις περισσότερες κατοχές από όλους (29%) και το κάνει με true shooting 69%, ήτοι ο Σπανούλης έχει βρει τον τύπο που μπαίνει από τον πάγκο και ντύνεται game changer, και τον χρησιμοποιεί ακριβώς έτσι.
Ο πιο πλήρης παίκτης του είναι ο Τζερεμάια Ρόμπινσον-Ερλ, τεσσάρι με 14,2 πόντους, 7,5 ριμπάουντ, PIR 17,5, που σουτάρει, που βάζει τη μπάλα στο παρκέ, που κλέβει, και που στη GBL ανεβάζει την ομάδα κατά 21 πόντους ανά 100 κατοχές όσο είναι μέσα σε σχέση με όσο κάθεται.
Δίπλα του ο Ντιμιτρίεβιτς μοιράζει 5,5 ασίστ και βάζει 13, ο Λίντελ βγάζει 10,9 πόντους χωρίς να ξεκινάει σχεδόν ποτέ, και ο Τολιόπουλος, ο μοναδικός Έλληνας με σοβαρό ρόλο στo ροτέισον, σουτάρει τρίποντα με την ησυχία του, με τον Άρη να έχει έξι παίκτες με 8+ πόντους και κανέναν που να κουβαλάει μόνος του, γι' αυτό και δεν τον σταματάς μαρκάροντας έναν παίκτη.
Bench press
Αν πάρουμε ως πεντάδες αυτές των head-to-head παρακάτω, ο πάγκος του Άρη δίνει 43 πόντους το ματς στη GBL και 45 στο EuroCup, το μισό σκορ της ομάδας, και η πιο καθαρή ένδειξη για το πόσο τον χρειάζεται βγαίνει από τις δύο ήττες του, όπου ο πάγκος έβαλε 28 στην Καρδίτσα και 26 με τη Χάποελ, όταν στις νίκες της GBL βάζει κατά μέσο όρο σχεδόν 46.
Του ΠΑΟΚ οι αντίστοιχοι αριθμοί δείχνουν ακόμα μεγαλύτεροι, μόνο που μέσα τους είναι ο Όσμαν και ο Φόστερ, και χωρίς αυτούς, δηλαδή με ό,τι έχουμε διαθέσιμο, ο πάγκος μας πέφτει στους 28 πόντους στη GBL και στους 23 στο EuroCup, με τη διαφορά από τον πάγκο του Άρη να φτάνει τους 15 πόντους το ματς στη GBL και τους 22 στο EuroCup.
Αυτή είναι ίσως η πιο άβολη αλήθεια της βραδιάς, και ο λόγος που η πεντάδα μας θα χρειαστεί να βγάλει περισσότερα λεπτά και περισσότερη δουλειά από όση συνήθως, με τον Χάτζινς, τον Μήτρου-Λονγκ και τον Χουγκάζ να καλούνται να κρατήσουν το ματς σε ισορροπία, όσο ο Μόργκαν και ο Λίντελ θα είναι στο παρκέ.
Face to face
Για τον Ντιμιτρίεβιτς και τον Καλάθη τα είπαμε πριν από λίγες μέρες, όταν ψάχναμε τι παίκτη χρειάζεται ο ΠΑΟΚ, και η εικόνα δεν έχει αλλάξει: ο Νικ μοιράζει όσο και ο Ντιμιτρίεβιτς, κλέβει περισσότερα και παίρνει περισσότερα ριμπάουντ, ο Ντιμιτρίεβιτς όμως βάζει διπλάσιους πόντους και σουτάρει 47% τρίποντο απέναντι σε 22%, οπότε οι Αρειανοί θα τον αφήσουν να σουτάρει, και ο Νικ θα πρέπει να τους αποδείξει ότι κάνουν λάθος.
Στη θέση δύο, ο Ταϊρί θα έχει απέναντί του τον Ελάιζα Μήτρου-Λονγκ, μικρότερο αδερφό του δικού μας Ναζ, με τον Ναζ να έχει πει, όταν τον είχε πρωτοβρεί απέναντί του στο κολέγιο, ότι ένα κομμάτι του ήθελε να τον χειροκροτήσει και ένα άλλο να τον νικήσει, και είναι μάλλον εκ των ούκ άνευ, να αναφέρουμε τι ισχύει για απόψε.
Στο παρκέ πάντως η σύγκριση δεν έχει πολλά να πεις, ο Ταϊρί βάζει 18 πόντους το ματς απέναντι σε 5,6, και ο Ελάιζα παίζει στον Άρη κυρίως για την άμυνα πάνω στην μπάλα (1,7 κλεψίματα) και για το ότι κινεί τη μπάλα, οπότε ο Μπριν θα βρει μπροστά του έναν αμυντικό που ενοχλεί, και καλό θα είναι να μη μείνει μόνος του να λύνει όλα τα προβλήματα.
Ο Μοκόκα είναι το τριάρι που ξεκινάει στον Άρη, με 8 πόντους, χωρίς να σουτάρει καλά (26% τρίποντο), αλλά με το σώμα για να μαρκάρει περιφερειακούς, και απέναντί του ο Περσίδης, που μετά τον τραυματισμό του Φόστερ έχει γίνει βασικός, και του οποίου η δουλειά δεν μετριέται τόσο σε πόντους όσο στο πόσους διαδρόμους θα κλείσει στον Μοκόκα και στον Μόργκαν όταν μπει.
Στο τέσσερα είναι η μεγαλύτερη απόσταση ανάμεσα στις δύο ομάδες, το είχαμε γράψει και στο κείμενο για το τι παίκτη χρειάζεται ο ΠΑΟΚ, και η σύγκριση του Ρόμπινσον-Ερλ με τον Γκρέι το επιβεβαιώνει, με PIR 17,5 απέναντι σε 5,8 και 14,2 πόντους απέναντι σε 5,1.
Ο Γκρέι όμως δεν είναι στην πεντάδα για τους πόντους του, είναι για την άμυνά του και για το ότι κουβαλάει τη μπάλα σαν γκαρντ, και η δουλειά του στο Παλατάκι είναι να κάνει τον Ρόμπινσον-Ερλ να δουλέψει για κάθε του καλάθι και να τον κρατήσει μακριά από το αμυντικό ριμπάουντ, εκεί που ο Άρης είναι ήδη αδύναμος.
Και κάτω από τα καλάθια, εκεί που (θέλουμε να)πιστεύουμε ότι θα γείρει η πλάστιγγα, ο Αλεξάντερ είναι κάτι παραπάνω από απλώς καλύτερος στα νούμερα (13,1 PIR απέναντι σε 7,4, 6,3 ριμπάουντ απέναντι σε 3,3), και αν ο ΠΑΟΚ καταφέρει να πάρει από εκεί τα επιθετικά ριμπάουντ και τις βολές που ο Άρης συνήθως χαρίζει, τότε το ματς πάει εκεί που θέλουμε εμείς.
Σάββατο 17:30, Παλατάκι, το τελευταίο ματς πριν από τη διακοπή και πριν από την ενίσχυση που περιμένουμε.
Νίκη, ματσάρισμα του ιστορικού 8/8 που κράτησε 43 χρόνια (και πολλά ήταν, αν μας ρωτάτε), και πλώρη για ένα 9/9 που δεν έχουμε δει ποτέ ξανά.
Αλλά πρώτα, νίκη.























