Τι παίρνει ο ΠΑΟΚ από Χουγκάζ και Γκρέι

 

Στο πρώτο επίσημο της χρονιάς, στο Super Cup απέναντι στον Ολυμπιακό, ούτε ο Ράικουαν Γκρέι ούτε ο Νίκος Χουγκάζ πάτησαν παρκέ. Κόντρα στον Παναθηναϊκό έπαιξε μόνο ο Χουγκάζ, στη Μανρέσα και στην Μπόσνα ο Χουγκάζ δεν ήταν καν στη δωδεκάδα, στη Μύκονο ο Γκρέι πήρε οκτώ λεπτά και κάπου εκεί, αν μας ρωτούσατε ποιο είναι το 4 του ΠΑΟΚ, θα σας λέγαμε με το χέρι στην καρδιά «κάτι σαν τον Περσίδη, κάτι σαν τον Οσμάν, κάτι σαν small ball, ρωτήστε και τον κόουτς».

Μετά ήρθε η Δόξα Λευκάδας, και από εκεί και πέρα, σε έξι συνεχόμενα ματς, το 4 το έπαιξαν μόνο οι δυο τους, με εξαίρεση τρεισήμισι λεπτά στη Λιθουανία. Στα τέσσερα τελευταία μάλιστα, με τον ίδιο ακριβώς καταμερισμό κάθε βράδυ, 23-25 λεπτά ο Γκρέι και 15-17 ο Χουγκάζ, σαν να το έχει γράψει ο κόουτς Τρινκιέρι σε χαρτάκι και να το έχει κολλήσει στο ψυγείο.

Οπότε, έντεκα επίσημα μετά (οκτώ νίκες, τρεις ήττες, για όσους κρατάνε σημειώσεις στο μπλοκάκι τους), ανοίγουμε τον φάκελο.

 Μετράμε μόνο αυτούς τους δύο (τα σχήματα small ball με τον Περσίδη στην αρχή της χρονιάς και τον Οσμάν στο 4 τα αφήνουμε για άλλη φορά εκτός), και στα πεντέμισι λεπτά που οι δυο τους βρέθηκαν μαζί στο παρκέ (στον Κολοσσό, μία φορά όλη κι όλη) ο Χουγκάζ μετράει στο 4 και ο Γκρέι στο 5. Και κυρίως, δεν μας ενδιαφέρει τόσο τι έγραψε ο καθένας στο box score, όσο τι έκανε η ομάδα όσο εκείνος ήταν στο 4, ανά 100 κατοχές, για να μπορούν να συγκριθούν τα 211 λεπτά του ενός με τα 94 του άλλου.

Πριν τα νούμερα, δυο κουβέντες για το τι ζητάμε από ένα τεσσάρι το 2026, γιατί η θέση έχει αλλάξει τόσο που ούτε τα ίδια τα τεσσάρια δεν ξέρουν πια τι ακριβώς είναι. Στις ακαδημίες της Αμερικής ακόμα το λένε «workhorse» (το άλογο της ομάδας), αυτό που σπρώχνει στη ρακέτα, μαζεύει τα ριμπάουντ και μαρκάρει τον πιο μεγάλο και πιο δυνατό του αντιπάλου, αλλά από τους ίδιους ανθρώπους θα ακούσεις  ότι «power forwards aren't just inside players anymore» (τα τεσσάρια δεν είναι πια απλώς παίκτες της ρακέτας) και ότι το σημερινό τεσσάρι «is expected to knock down three-point shots» (αναμένεται να βάζει τρίποντα). Ο Κερκ Γκόλντσμπερι, στο SprawlBall (2019), το έχει πει πιο ωμά: ο κλασικός ψηλός του ποστ πάει για εξαφάνιση, και τη θέση του την παίρνουν τεσσάρια και πεντάρια που σουτάρουν από τα 6,75 και αλλάζουν πάνω σε γκαρντ. Κοινώς, θέλουμε από τον ίδιο άνθρωπο να είναι και άλογο και σουτέρ και να προλαβαίνει τον αντίπαλο πλέι μέικερ στην αλλαγή. Καλή τύχη σε όποιον βρει τέτοιο τεσσάρι, και αν το βρει, το τηλέφωνο της ΚΑΕ είναι το 2310 472551. Ας κάνει μια κλήση, δεν ειναι κακό. 

 Gray's Anatomy

Με τον Γκρέι στο 4, ο ΠΑΟΚ βάζει 116,7 πόντους ανά 100 κατοχές και δέχεται 111,0, ήτοι +5,8, όταν η ομάδα με όλα της τα σχήματα μαζί είναι στο +4,4. Σε απλά νούμερα, 446-424 σε 211 λεπτά. Λίγο καλύτερα από τον μέσο εαυτό της, όχι κάτι που θα μας κάνει να βγούμε στους δρόμους, αλλά σταθερά: από τη Δόξα και μετά, έξι στα έξι ματς στο συν, ακόμα και στις δύο ήττες της EuroCup στη Λιθουανία (+1) και στην Πόλη (+5). Τα δύο του μείον ήρθαν στα πρώτα ματς, στη Μύκονο (−10 σε οκτώ λεπτά) και στην Μπόσνα (−7).

Το ενδιαφέρον είναι ότι τίποτα από αυτά δεν βγαίνει από τα χέρια του όταν έχει τη μπάλα. 41 πόντοι σε 216 λεπτά, 5,7 ανά 30 λεπτά συμμετοχής, 12/30 δίποντα, 3/11 τρίποντα, ο Γκρέι δεν σουτάρει για να κερδίσει τη θέση, κι ούτε φαίνεται να το έχει σκοπό. Η θέση κερδίζεται με τα άλλα: 13 ασίστ (οι 6 σε ένα βράδυ, στη Λιθουανία), 11 κλεψίματα, και μια ομάδα που όσο εκείνος είναι στο 4 σουτάρει με 57% eFG, όταν ο μέσος όρος της είναι 54,5%. Κάτι σαν την κόλλα στα έπιπλα του ΙΚΕΑ, δεν τη βλέπεις ποτέ, το καταλαβαίνεις μόνο όταν αρχίσει να τρίζει η ντουλάπα.

Αν ψάχνετε συγγένεια, ο Γκρέι μοιάζει περισσότερο με τον Μπορίς Ντιαό των Phoenix Suns του Μάικ Ντ'Αντόνι, που τη σεζόν 2005-06 τον αμόλησαν, όπως έγραψε το theScore, «as a point forward/center/whatever», και πήρε το βραβείο του πιο βελτιωμένου παίκτη της NBA. Point forward, center, whatever. Κάπως έτσι θα περιγράφαμε κι εμείς τον Γκρέι, αν μας έβαζαν να του γράψουμε θέση στο δελτίο.

Κάπου εδώ όμως, η ντουλάπα που λέγαμε, αρχίζει να τρίζει. 

26 ριμπάουντ σε 216 λεπτά, 3,6 ανά 30, για τεσσάρι δεν το λες και τρομερό, και με αυτόν στο 4 ο ΠΑΟΚ μαζεύει μόλις το 29,4% των επιθετικών ριμπάουντ, το χαμηλότερο ποσοστό από όλα τα σχήματα της ομάδας. Το πρώτο πράγμα που ζητάς από έναν ψηλό, ο Γκρέι το δίνει με το σταγονόμετρο.

Stretch Armstrong

Στον Χουγκάζ, όπως θα δείτε, τα πράγματα μπερδεύονται λίγο.

Και για να μπερδευτούν σωστά, θα πάρουμε στο χέρι το εργαλείο του Ντιν Όλιβερ, αυτού που στο Basketball on Paper (2004) έβγαλε τους περίφημους «τέσσερις παράγοντες» της νίκης: το ποσοστό σουτ, που μετράει περίπου 40%, τα λάθη 25%, τα ριμπάουντ 20% και οι βολές 15%. Με αυτή τη ζυγαριά είναι φτιαγμένα και τα γραφήματα 3 και 4, και κρατήστε την, θα τη χρειαστούμε σε λίγο.

Με αυτόν στο 4 η επίθεση πέφτει στους 98,6 πόντους ανά 100 κατοχές, σε μια ομάδα που κατά μέσο όρο βάζει 116,4, με 44,3% eFG και λάθη στο 21,3% των κατοχών. Ο ίδιος έχει 13 πόντους σε 94 λεπτά, 1/8 δίποντα και 3/12 τρίποντα, και για παίκτη που υποτίθεται ότι έρχεται για να ανοίξει το γήπεδο, το γήπεδο μάλλον μαζεύει: με τον Χουγκάζ στο 4 ο ΠΑΟΚ σουτάρει λιγότερα τρίποντα (41,9% των σουτ του) απ' ό,τι με τον Γκρέι (45,7%). Τελικό λογιστήριο, 171-180, −9, με όλη τη ζημιά να έχει γίνει στο EuroCup (−12,8 ανά 100 κατοχές σε 35 λεπτά), ενώ στα ελληνικά παρκέ βγαίνει ακριβώς μηδέν.

Ας μην είμαστε άδικοι, κάτι φέρνει κι εκείνος. Με τον Χουγκάζ στο 4, ο ΠΑΟΚ παίρνει το 38,2% των επιθετικών ριμπάουντ, πολύ περισσότερα απ' ό,τι με τον Γκρέι, ο αντίπαλος παίρνει λιγότερες δεύτερες ευκαιρίες (25% επιθετικά, έναντι 28,9%) και σουτάρει αισθητά λιγότερα τρίποντα (31% των σουτ του, έναντι 38%). Και το πιο περίεργο απ' όλα, η άμυνα του ΠΑΟΚ με αυτόν στο παρκέ δέχεται 103,8 πόντους ανά 100 κατοχές, το καλύτερο νούμερο της ομάδας.

Gray area

Μόνο που αν ξύσεις λίγο την μπογιά, από κάτω βγαίνει άλλο χρώμα. Με τον Χουγκάζ στο 4, ο αντίπαλος σουτάρει καλύτερα (58,5% eFG, έναντι 56% με τον Γκρέι) και φτάνει πολύ πιο συχνά στη γραμμή των βολών (41 βολές ανά 100 σουτ, έναντι 32). Πώς γίνεται λοιπόν να δέχεται λιγότερους πόντους;

Από τις βολές. 

Με τον Χουγκάζ στο 4, οι αντίπαλοι έβαλαν 29 στις 53, 55%, όταν με τον Γκρέι έβαλαν 79 στις 99, 80%. Είκοσι τέσσερις άστοχες βολές σε 94 λεπτά, που κανένας προπονητής στον κόσμο δεν θα σου πει ότι τις «προκάλεσε» η άμυνά του, και αν σου το πει, κέρνα τον ένα τσίπουρο για την προσπάθεια. Κοινώς, ένα μεγάλο κομμάτι αυτού του 103,8 το χρωστάμε στους θεούς της γραμμής των βολών, και οι θεοί αυτοί έχουν την κακή συνήθεια να αλλάζουν γνώμη χωρίς προειδοποίηση. Αν θυμάστε τη ζυγαριά του Όλιβερ, οι βολές είναι ο παράγοντας με το μικρότερο βάρος από τους τέσσερις, και ακριβώς από εκεί βγαίνει όλο το «καλύτερο» αμυντικό νούμερο του Χουγκάζ.

Στο δια ταύτα, ο Γκρέι κάνει την επίθεση να κυλάει και στην άμυνα βάζει χέρια (11 κλεψίματα), ενώ ο Χουγκάζ κάνει την ομάδα πιο ψηλή στα ριμπάουντ και κλείνει λίγο καλύτερα την περιφέρεια, φορτώνοντας όμως την επίθεση με ένα βάρος που στην Ευρώπη, μέχρι στιγμής, δεν το σηκώνει.

The truth is out there:

Ότι ο Γκρέι είναι το πρώτο 4 της ομάδας, τα νούμερα συμφωνούν με τον κόουτς Τρινκιέρι κι ο κόουτς Τρινκιέρι με τα νούμερα, οπότε δεν έχουμε να πούμε πολλά. Ότι ο Χουγκάζ μπήκε στη ροτέισον από τη Δόξα και μετά και δεν βγήκε, κι αυτό γεγονός.

Που θέλουμε να καταλήξουμε?

Έντεκα ματς είναι λίγα, οι 173 κατοχές του Χουγκάζ ακόμα λιγότερες, και όλα αυτά μπορούν να γυρίσουν ανάποδα μέσα σε έναν μήνα. Αλλά αν η ερώτηση είναι αν το 4 του ΠΑΟΚ τον Απρίλη μπορεί να είναι ένας παίκτης με 5,7 πόντους και 3,6 ριμπάουντ ανά 30 λεπτά, με αλλαγή του έναν που σουτάρει 3/12 από τα 6,75, εμείς από αυτό εδώ το μετερίζι έχουμε τις αμφιβολίες μας. Και τις καταθέτουμε σε φάκελο, να τον ξανανοίξουμε όταν θα έχουμε περισσότερα χαρτιά μέσα.

Ο Γκρέι κρατάει τη θέση, ο Χουγκάζ κρατάει τη σειρά, και αν πεις ότι η μία αλλαγή θα είναι στη θέση του άσου, αν ήταν να βάλουμε κάπου τα λεφτά μας για την επόμενη, θα τα βάζαμε στο 4.

Όχι απαραίτητα να αλλάξει τον Γκρέι per se.

Αλλά σαν προσθήκη, ένα τεσσάρι που θα δώσει όλα αυτά που ΔΕΝ παίρνουμε ως τώρα, είναι από κείνες που σε πηγαίνουν τελικό.