Τι ομάδα είναι η Ρόμα;

Όλοι οι δρόμοι οδηγούν στη Ρώμη (έρχεται κλισέ, το ξέρουμε, αφήστε μας να το χαρούμε), εκτός από αυτόν του μπάσκετ, που από το τέλος του 2020, όταν η Βίρτους παράτησε τη θέση της στη Serie A, οδηγούσε κατευθείαν σε αδιέξοδο. Μια πόλη τριών εκατομμυρίων, με το Κολοσσαίο, τον Τότι και τη Fontana di Trevi, χωρίς ούτε μία ομάδα στην πρώτη κατηγορία, σαν να λέμε ότι ξαφνικά το Μάντσεστερ θα βρεθεί χωρίς ομάδα στην Premier League.

Χμμμμ.

Ξεχάστε ότι το είπαμε αυτό. Ποτέ δεν ξέρεις.

Καταλάβατε, τέλος πάντων: Ρώμη χωρίς ομάδα μπάσκετ = awkward.

Και ξαφνικά, μέσα σε ένα καλοκαίρι, η Ρώμη απέκτησε δύο.

Τη Μαξίμα, που είναι η παλιά Μπρέσια μεταφερμένη στην πρωτεύουσα από τον Αμερικανό Πολ Ματίασιτς, με τον Τότι για συνεργάτη. Και αυτήν που έρχεται την Τρίτη στην Πυλαία, την BC Roma, που είναι η παλιά Κρεμόνα της οικογένειας Βανόλι, με τη μεταφορά να εγκρίνεται από την ιταλική ομοσπονδία στις 12 Μαΐου και να σφραγίζεται στον συμβολαιογράφο στις 28. Και οι δύο στο EuroCup, και οι δύο με ετήσια άδεια που πληρώνεται, γιατί έτσι μπαίνεις σε κλειστή λίγκα, όχι με βαθμούς.

Αν σας ακούγεται σαν σενάριο από το Succession, περιμένετε να δείτε το καστ.

The Mavericks connection

Πρόεδρος και ψυχή του σχεδίου, από το καλοκαίρι του 2025 ήδη, είναι ο Ντόνι Νέλσον, για χρόνια ο άνθρωπος που έστηνε τους Ντάλας Μάβερικς. Δίπλα του ο Ρομπέρτο Καρμενάτι ως διαχειριστής, ο Ριμάντας Καουκένας, που οι παλιότεροι θα τον θυμούνται από τα ιταλικά παρκέ, και ένας επενδυτής που λέγεται Λούκα Ντόντσιτς (ναι, εκείνος, ο οποίος για όσους το ξέχασαν, ξεκίνησε την καριέρα του στο NBA από τους Μάβερικς του Νέλσον).

Τον Σεπτέμβριο ήρθε και το Advisory Board, που μοιάζει λίγο με πάνελ σε ντοκιμαντέρ του ESPN: ο Μπράιαν Κολάντζελο, πρώην GM σε Σανς, Ράπτορς και Σίξερς (που σύμφωνα με τη Gazzetta είναι στην πράξη ο πρόεδρος της αμερικανικής εταιρείας που ελέγχει την ομάδα), ο Κρις Μάλιν της Dream Team του '92, ο Σέρτζιο Σκαριόλο ως ειδικός σύμβουλος για τη μπασκετική στρατηγική, και ο Βαλέριο Μπιανκίνι ως επίτιμος πρόεδρος. Τα ιταλικά μέσα έγραφαν τότε ότι στο διοικητικό συμβούλιο θα έμπαινε και ο Μάικ ΝτΆντονι, φίλος χρόνων του Κολάντζελο, κάτι που, όσο εμείς ξέρουμε, δεν έχει ανακοινωθεί επίσημα ως σήμερα. Στις 2 Οκτωβρίου, η τελευταία επίσημη κίνηση: ο Τζορτζ Κίλμπριου, με 35 χρόνια στο αμερικανικό επαγγελματικό αθλητισμό, ανέλαβε President of Global Business Operations, ήτοι εμπορική στρατηγική και brand σε όλο τον πλανήτη.

Και κάπου ανάμεσα σε όλα αυτά, στις 9 Αυγούστου, έφυγε από τη ζωή ο Ντον Νέλσον, ο πατέρας του Ντόνι, ο προπονητής που έφτιαξε το Run TMC των Γουόριορς με τον, μαντέψτε, Κρις Μάλιν. Ο Καρμενάτι είπε ότι ο Ντον έδινε τη γνώμη του για παίκτες μέχρι και εκείνο το καλοκαίρι, οπότε με έναν τρόπο, κάτι από το Nellie Ball υπάρχει και σε αυτή την ομάδα.

Πού το πάνε όλο αυτό; Δεν το κρύβουν. Στο NBA Europe, που με βάση όσα έχουν πει NBA και FIBA, θέλολυν να ξεκινήσουν το φθινόπωρο του 2027 με 16 ομάδες, από τις οποίες 12 μόνιμες, και η Ρώμη είναι μία από τις πόλεις που έχουν ήδη σημαδευτεί. Μία θέση, δύο ρωμαϊκές ομάδες, και στις 11 Οκτωβρίου το πρώτο ντέρμπι τους στο PalaEur μπροστά σε 9.300 κόσμο, με τη Μαξίμα να το παίρνει με ανατροπή, 96-95. Στο PalaEur, παρεμπιπτόντως, η BC Roma δεν παίζει, γιατί τον Μάιο οι άνθρωποι της Μαξίμα έδωσαν για το γήπεδο προσφορά δέκα φορές μεγαλύτερη από αυτήν του Νέλσον, πριν καν έχουν ομάδα στη Ρώμη. Οπότε η BC παίζει στο παλιό Palazzetto dello Sport των 3.500 θέσεων, περιμένοντας τη νέα αρένα στο Φόρο Ιταλικό, κάπου το 2028.

Ντόντσιτς, Νέλσον, Κολάντζελο, Μάλιν, Σκαριόλο, NBA Europe, Φόρο Ιταλικό.

Αλλά.

Στο παρκέ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΩΡΑ, όλα αυτά είναι 2-4 στη Serie A και 2-3 στο EuroCup.

Hard knock life

Πάμε στα καθαρά μπασκετικά. Προπονητής ο Αλεσάντρο Μάγκρο, που τον Απρίλιο τον είχε διώξει η Νάπολι, και ρόστερ που φτιάχτηκε στο μεγαλύτερο μέρος του πριν καν έρθει ο ίδιος. Πρώτη μεταγραφή, στις 25 Ιουνίου, ο Νίκολο Μάνιον. Στο ιταλικό πρωτάθλημα βάζει 100,2 πόντους το ματς και δέχεται 96,5, είναι 12η με θετική διαφορά πόντων (+22), και αν αυτό σας φαίνεται παράδοξο, εξηγείται από τις ήττες στο νήμα: 95-96 στο ντέρμπι, 110-103 στην παράταση στο Βαρέζε. Το Σάββατο πήρε μια ανάσα κερδίζοντας τη Σκαφάτι, 103-90, μετά από τρεις συνεχόμενες ήττες σε Μανρέσα, Βαρέζε και Μπόσνα.

Στο EuroCup, ήττα στην Πόλη από την Μπαχτσεσεχίρ (91-78), νίκες στη Ρώμη επί Λιετκαμπέλις (92-87) και Μπάλκαν (77-72 στην παράταση), και μετά 108-88 στη Μανρέσα και 80-85 εντός από τη Μπόσνα. Κατά μέσο όρο 83 πόντοι υπέρ και 88,6 κατά, σε 79 κατοχές, ήτοι 104,8 πόντοι ανά 100 επιθέσεις στην επίθεση και 111,8 στην άμυνα. Μόνο πέντε ομάδες στη διοργάνωση δέχονται περισσότερους πόντους ανά αγώνα.

Fourth quarter blues

Αν θέλετε τη Ρόμα σε μία γραμμή, είναι αυτή: έχει χάσει το τέταρτο δεκάλεπτο και στα πέντε ματς της στο EuroCup. Και στις τρεις ήττες, και στις δύο νίκες. Κατά μέσο όρο 19,4 πόντους βάζει, 24 δέχεται.

Με την Μπάλκαν ήταν μπροστά και το τέταρτο το έχασε 22-24 για να χρειαστεί παράταση. Με τη Μπόσνα μπήκε στο τελευταίο δεκάλεπτο στο +4 (67-63), και το έχασε 13-22, μπροστά στον κόσμο της. Και δεν το λέμε μόνο εμείς, το λέει και ο προπονητής της, μετά το Βαρέζε: «Quello che ci manca è la capacità, la lucidità e la leadership nei momenti chiave» (αυτό που μας λείπει είναι η ικανότητα, η καθαρότητα και η ηγεσία στις κρίσιμες στιγμές). Και συνέχισε για τα φάουλ που στέλνουν τον αντίπαλο στη γραμμή και για «τρεις συνεχόμενες κατοχές όπου χάσαμε τη μπάλα και σταματήσαμε να παίζουμε στην επίθεση».

Το δεύτερο σημείο που πονάει είναι το δεύτερο δεκάλεπτο: 24,4 πόντοι κατά ανά ματς, τα περισσότερα που δέχεται σε οποιοδήποτε δεκάλεπτο. Η Λιετκαμπέλις, που έβαλε 11 στο πρώτο, έβαλε 27 στο δεύτερο.

Brick by brick

Ο Μάγκρο λέει ότι η ομάδα του αγαπάει να τρέχει, και πράγματι παίζει σε υψηλό ρυθμό. Αυτό όμως που τη χαρακτηρίζει πιο πολύ, είναι το πόσα τρίποντα σουτάρει και πόσο λίγα βάζει. Το 45% των σουτ της είναι πίσω από τη γραμμή, τέταρτη σε όλο το EuroCup. Τα βάζει με 29%, 26η στις 32 ομάδες. 29,4 τρίποντα το ματς, 43/147 στο σύνολο. Από την κορυφή 4/24, από τα φτερά 28/92.

Ο Στράουτινς πάει 8/25, ο Γουάτσον 8/22, ο Κόρεϊ Ντέιβις 3/16. Και επειδή εδώ στα κεντρικά έχουμε μάθει να μην εμπιστευόμαστε πέντε ματς δείγμα, το λέμε κι ανάποδα: μια ομάδα που σουτάρει τόσο πολύ, κάποιο βράδυ θα τα βάλει, και η Λιετκαμπέλις το έμαθε με 12/30. Η επιλογή του τι θα αφήσεις ανοιχτό, λοιπόν, έχει σημασία.

Μέσα στη ρακέτα, αντίθετα, είναι αποτελεσματική: 87/151, 58%. Η μέση απόσταση σχεδόν δεν υπάρχει, 26 σουτ σε πέντε ματς. Κοινώς, είτε μέσα, είτε έξω, όπως κάθε ομάδα του 2026 που σέβεται τον εαυτό της (οι Rockets του 2017-18 θα είχαν ανοίξει σαμπάνιες, αν και με αυτό το ποσοστό στο τρίποντο, μάλλον όχι).

Και το μεγάλο της πρόβλημα, τα λάθη. 17,2 ανά ματς,τα περισσότερα σε όλο το EuroCup, 21,7 ανά 100 κατοχές. Στη Μανρέσα έκανε 23. Από την άλλη, οι αντίπαλοί της κάνουν 13,8 και η ίδια κλέβει 6,4 μπάλες, από τις χαμηλότερες επιδόσεις της διοργάνωσης. Ισορροπεί κάπως με τις βολές, όπου πάει 80% (86/107), και με τα επιθετικά ριμπάουντ (34%), αλλά τα ίδια ακριβώς επιθετικά ριμπάουντ δίνει και στους αντιπάλους της.

 The Italian job

Παρόλα αυτά, στην Ιταλία η Ρόμα μοιάζει με άλλη ομάδα. Ίδιος προπονητής, ίδιο ρόστερ, ίδια λογική στο σουτ (πάλι το 45% των προσπαθειών της είναι τρίποντα), και τελείως διαφορετικά αποτελέσματα στην επίθεση: 100,2 πόντοι το ματς, 124,9 ανά 100 κατοχές, 64% στο δίποντο, 38,5% στο τρίποντο (72/187), 22,2 ασίστ και μόλις 12,7 λάθη. Την Τορτόνα τη διέλυσε 108-70, με 30/36 δίποντα. Η Βαρέζε της έβαλε 110 και η Βενέτσια 104, και η Ρόμα έβαλε κι εκεί 103 και 98 αντίστοιχα.

Αλλά.

Η άμυνα είναι το ίδιο πρόβλημα και στις δύο διοργανώσεις, απλά στην Ιταλία το βλέπεις στη γραμμή των βολών. Κάνει 25,5 φάουλ το ματς, και οι αντίπαλοί της σουτάρουν 29,2 βολές ανά αγώνα (175 σε έξι ματς, όταν η ίδια έχει 121). Αυτά είναι τα «falli gratuiti» (τζάμπα φάουλ) για τα οποία μιλούσε ο Μάγκρο μετά το Βαρέζε, όπου οι γηπεδούχοι πήγαν 33 φορές στη γραμμή. Το ίδιο και η Βενέτσια, το ίδιο και το Τρεβίζο (35). Στα 120,3 πόντους ανά 100 κατοχές δεν φτάνεις μόνο από ατυχία.

Και ένα ακόμα, για να μην τα ισοπεδώνουμε όλα: στην Ιταλία το τέταρτο δεκάλεπτο είναι το καλό της (163-132 στο σύνολο των έξι αγώνων), και το κακό της είναι το τρίτο (121-131), με 13 πόντους στο ντέρμπι και άλλους 13 με τη Βενέτσια. Στο ντέρμπι μάλιστα ήταν 57-52 στο ημίχρονο και το τρίτο δεκάλεπτο το έχασε 13-25. Οπότε το «χάνει τα ματς στο τέλος» είναι εικόνα του EuroCup. Το «έχει ένα δεκάλεπτο που απλά σβήνει», ισχύει παντού.

Στο πρωτάθλημα, ο Μάνιον έχει 16,3 πόντους και 6,7 ασίστ, ο Έρικ Στίβενσον 13,5 (με 15/37 τρίποντα), ο Κόρεϊ Ντέιβις, που στο EuroCup δεν βρίσκει καλάθι, μοιράζει 5,2 ασίστ το ματς, και ο Ολίνικ, στα τρία ματς που έχει παίξει, 23,7 πόντους με 20/26 δίποντα και 19/20 βολές.

Αν θέλετε ένα κομμάτι από όλα αυτά να κρατήσετε για την Τρίτη, κρατήστε αυτό: η Ρόμα που έρχεται στην Πυλαία έχει αποδείξει ότι μπορεί να βάλει 100 πόντους σε οποιονδήποτε, αρκεί να βρει ρυθμό από τα έξι και εβδομήντα πέντε.

Mannion impossible

Στο EuroCup, η Ρόμα έχει έναν παίκτη που κουβαλάει την επίθεση, και είναι ο Νίκολο Μάνιον. 20,2 πόντοι, 5,4 ασίστ, 23,6 PIR σε 27 λεπτά. 23/30 δίποντα, που για γκαρντ είναι παράλογο ποσοστό. Και 22/22 βολές. Είκοσι δύο στις είκοσι δύο. Με την Μπαχτσεσεχίρ, στην πρεμιέρα, έβαλε 29 με 35 PIR, όταν κανείς άλλος στην ομάδα δεν πέρασε τους 16.

Δίπλα του, ο Ζεράλντ Αγιαγί (τον οποίο θέλουμε δε θέλουμε,τον θυμόμαστε από τα παιχνίδια με τη Σολέ προ διετίας. Και όταν λέμε "θέλουμε δε θέλουμε", το εννοούμε. Δείτε ξανά τα παιχνίδια. Ο συμπαθέστατος Φελάνης στην περιγραφή, έβλεπε "Αγιαγί" κάθε παίκτη των Γάλλων. Ήταν παντού!) είναι ο πιο σταθερός, 11,2 πόντοι και 6 ριμπάουντ σε 28 λεπτά, και ο Μάρκο Σίμονοβιτς στη ρακέτα, 11,8 πόντοι και 6 ριμπάουντ (21 πόντοι και 33 PIR με τη Λιετκαμπέλις), που όμως δεν ήταν καν στη δωδεκάδα με τη Μπόσνα. Αν θα είναι διαθέσιμος την Τρίτη, δεν το ξέρουμε.

Τι αφήνει

Αμυντικά, η εικόνα είναι πιο καθαρή απ' όσο θα ήθελε ο Μάγκρο.

Οι αντίπαλοί της παίρνουν 32,4 σουτ το ματς μέσα στη ρακέτα και τα βάζουν με 59%. Μοιράζουν 19,8 ασίστ, όταν η Ρόμα έχει 16,2. Στο τρίποντο τους κρατάει στο 33%, χωρίς να είναι κάτι ιδιαίτερο, από την κορυφή όμως έχει δεχτεί 12/35 και από τις γωνίες 10/24.

Τουτέστιν, μια ομάδα που δεν πιέζει τη μπάλα, δεν κλέβει, και αφήνει τον αντίπαλο να φτάνει στο καλάθι. Που για τον δικό μας ΠΑΟΚ, την ομάδα με το καλύτερο ποσοστό στο δίποντο σε όλο το EuroCup, δεν ακούγεται και άσχημα.

Kelly's heroes

Και ερχόμαστε στη μεταγραφή που έκανε τον περισσότερο θόρυβο. Τον Ολλανδό σέντερ Τζέσε Έντουαρντς η Ρόμα τον έχασε από νωρίς, όταν τα σωματικά προβλήματα έφεραν το τέλος του συμβολαίου του. Στις αρχές Οκτωβρίου, η αντικατάσταση: Κέλι Ολίνικ, μέχρι το τέλος της σεζόν. Ένας 35χρονος Καναδός 2,13, με 842 αγώνες στο NBA και τελικούς πριν από πέντε μήνες.

Γεννήθηκε στο Τορόντο, στις 19 Απριλίου του 1991, σε μπασκετικό σπίτι: η μητέρα του, η Άρλιν, έπαιξε στο πανεπιστήμιο, σφύριξε στο κολεγιακό γυναικείο πρωτάθλημα του Καναδά, και ήταν η πρώτη γυναίκα σκόρερ στην ιστορία του NBA, στον πάγκο της γραμματείας των Ράπτορς από το πρώτο τους ματς, το 1995, μέχρι το 2004. Ο πατέρας του ήταν προπονητής.

Στο Γκονζάγκα πέρασε τα δύο πρώτα χρόνια σαν παίκτης του πάγκου με 12-13 λεπτά, και πήρε την απόφαση που δεν παίρνει σχεδόν κανείς: redshirt την τρίτη χρονιά, δηλαδή προπόνηση με την ομάδα αλλά καθόλου αγώνες, για να δυναμώσει και να δουλέψει το παιχνίδι του. Γύρισε το 2013 και έγινε All-American, παίκτης της χρονιάς στο WCC, και η φανέλα με το 13 κρέμεται σήμερα στο γήπεδο του Γκονζάγκα.

Τον Ιούνιο του 2013 τον επέλεξαν οι Μάβερικς στο νούμερο 13 του ντραφτ, για να τον στείλουν το ίδιο βράδυ στους Σέλτικς. Οι Μάβερικς του Ντόνι Νέλσον. Δεκατρία χρόνια μετά, ο Νέλσον τον έφερε στη Ρώμη. Ο κύκλος έκλεισε.

Από εκεί και πέρα, ένα ταξίδι σε όλη την Αμερική: Βοστώνη (2013-17), Μαϊάμι (2017-21), Χιούστον, Ντιτρόιτ, Γιούτα (2022-24), Τορόντο, Νέα Ορλεάνη, και την περσινή σεζόν Σαν Αντόνιο. Δύο φορές στους τελικούς, με τη Χιτ το 2020 και με τους Σπερς το 2026, αν και στο Τέξας ήταν πια μακριά από το ροτέισον (42 αγώνες, 8,6 λεπτά). Καριέρα 9,8 πόντοι και 5 ριμπάουντ, με 36,9% στο τρίποντο. Η βραδιά που όλοι θυμούνται είναι το Game 7 με τους Ουίζαρντς στις 15 Μαΐου του 2017: 26 πόντοι, ρεκόρ καριέρας στα πλέι οφ, οι 14 μέσα σε 8 λεπτά και 34 δευτερόλεπτα του τέταρτου δεκαλέπτου, πέντε σερί εύστοχα σουτ, και οι Σέλτικς στους τελικούς της Ανατολής. Με την Εθνική Καναδά ήταν αρχηγός στους Ολυμπιακούς του Παρισιού. Και για τους λάτρεις του trivia, έχει κάνει και ένα πέρασμα από το Running Point του Netflix, ως παίκτης που βάζει buzzer beater (λολ).

Τι παίκτης είναι; Ψηλός που παίζει και ως τέσσερα και ως πέντε, με χέρια και μυαλό πολύ καλύτερα από τα πόδια του, που μπορεί να βγει για τρίποντο, να πασάρει από το high post, να τελειώσει και με τα δύο χέρια γύρω από το καλάθι, και να σε τρελάνει με τα φάουλ που κερδίζει. Στην Ευρώπη παίζει για πρώτη φορά, και το πρώτο του μήνα ήταν μάλλον σαν το ματς του με το Βαρέζε στις 24 Οκτωβρίου: 38 πόντοι με 11/12 δίποντα, 3/5 τρίποντα, 7/7 βολές, 52 PIR, και ήττα στην παράταση.

Στα τρία ματς του στο EuroCup έχει 14,3 πόντους, 4,7 ριμπάουντ και 16 PIR σε 23 λεπτά. Μέσα στη ρακέτα 9/14, στο τρίποντο ακόμα 2/8, και στη γραμμή των βολών 15/19, γιατί κερδίζει 6,7 φάουλ το ματς. Η άλλη όψη: 4 λάθη ανά αγώνα, 6 μόνο στη Μανρέσα. Και κάτι που καλό είναι να έχουμε στο μυαλό μας: η Ρόμα με τον Ολίνικ είναι 1-2 στο EuroCup.

Στο δια ταύτα

Σίγουρα τη συγκεκριμένη περίοδο της σεζόν, όλοι λίγο βιαζόμαστε για συμπεράσματα, και προφανώς βάζουμε κι εμάς μέσα: πέντε ματς είναι πέντε ματς και έξι είναι έξι, η ομάδα άλλαξε στην πορεία (Ολίνικ από την τρίτη αγωνιστική, Σίμονοβιτς εκτός στην πέμπτη), και όλα τα παραπάνω μοιάζουν περισσότερο με φωτογραφία της στιγμής.

Μια φωτογραφία που λέει αρκετά, πάντως. Μια ομάδα με λεφτά, ονόματα και ορίζοντα το 2027, που σήμερα είναι νεότευκτη, και στην Ευρώπη κάνει τα περισσότερα λάθη της διοργάνωσης, σουτάρει τρίποντα σαν να μην υπάρχει αύριο με ποσοστό που δεν το δικαιολογεί, αφήνει τη ρακέτα ανοιχτή, και όταν φτάνει το τέταρτο δεκάλεπτο, χάνει τη λογική της. Μια ομάδα όμως που στην Ιταλία, με τα ίδια σουτ, βάζει 125 πόντους ανά 100 κατοχές, οπότε το καλύτερο που έχεις να κάνεις είναι να μην την αφήσεις να το θυμηθεί.

 Για έναν ΠΑΟΚ που ζει από τα δίποντα και τα επιθετικά ριμπάουντ, με τη Ρόμα να έρχεται στην Πυλαία με μία μόνο νίκη στα τέσσερα τελευταία της, τα ζητούμενα είναι γνωστά: πίεση στον Μάνιον από την πρώτη ντρίμπλα χωρίς να του χαρίζεις βολές, τρίποντα μόνο με χέρι στο πρόσωπο, χέρια μακριά από τον Ολίνικ στο ποστ, και το ματς να είναι ζωντανό, ή ακόμα καλύτερα τελειωμένο, όταν μπαίνει το τέταρτο.

When in Rome, do as the Romans do.

Στο Παλατάκι, ας κάνουν εκείνοι ό,τι κάνουμε εμείς.