Τι παίκτης είναι ο Λίλαντ Ουόκερ;

Όπως βγαίνει από χτες σε διάφορα (αξιόπιστα, και όχι επιπέδου "Τα νέα του Ψαροντούφεκου") μέσα, ο ΠΑΟΚ έχει ήδη προχωρήσει στην απόκτηση του Λίλαντ Ουόκερ. Κάποιοι κάνουν λόγο για δανεισμό ως το τέλος της σεζόν στην ομάδα του, κάποιοι άλλοι (ίσως πιο inside κι από insiders) για παραχώρησή του σε άλλη ομάδα αν αποκλειστεί η Σαλόν από την επόμενη φάση του BCL (not pretty sure how this is going to work though), αλλά είτε έτσι είτε αλλιώς, εμείς είμαστε εδώ, και με αυτά που έχουμε, θα προσπαθήσουμε να σας δώσουμε μια όσο πιο καθαρή εικόνα για το τι παίκτης είναι ο Λίλαντ Ουόκερ.

 Underdog all my life

Ινδιανάπολη, North Central High School. Ένα παιδί 1,85 που βάζει πάνω από 19 πόντους το ματς στο λύκειο και που στις λίστες των recruiters βρίσκεται κάπου στο Νο 39 των πλέι μέικερ της φουρνιάς του. Κοινώς, κανείς δεν τον περιμένει στην πόρτα με λουλούδια.

Ακολουθεί μια χρονιά στη Hargrave Military Academy, και από εκεί ξεκινάει μια περιοδεία στο κολεγιακό μπάσκετ που θα ζήλευε και πλασιέ ασφαλιστικών: Eastern Kentucky, Florida Atlantic, Wyoming. Τρεις σχολές, τρεις περιφέρειες (ASUN, American Athletic, Mountain West), όλες στο Division I.

Στη δεύτερη χρονιά του στο Eastern Kentucky βάζει 15,4 πόντους, μπαίνει στην καλύτερη πεντάδα της ASUN, και κάπου ανάμεσα γράφει ρεκόρ σχολής με 16 ασίστ σε ένα ματς. Δεκαέξι. Σε ένα ματς.

Μετά πάει στο Florida Atlantic. Μιλάμε για την ομάδα που δύο χρόνια νωρίτερα είχε πάει στο Final Four με τον Ντάστι Μέι. Μόνο που ο Μέι έχει μόλις φύγει για το Michigan. Ο Ουόκερ βγαίνει βασικός σε 33 ματς με 9,2 πόντους και 4,5 ασίστ, η ομάδα κλείνει 18-16 και αποκλείεται στον πρώτο γύρο του NIT. Είναι η χρονιά που παίζει περισσότερο σαν οργανωτής παρά σαν σκόρερ (AST% 27,2, το υψηλότερο της καριέρας του), και είναι και η χρονιά από την οποία έχουμε βίντεο.

Τελευταία στάση το Wyoming: πρώτος σκόρερ της ομάδας με 13,5 πόντους, 30 στο Boise State, 28 στην έδρα του Texas Tech, που ήταν τότε Νο 20 στο ranking. Η ομάδα κλείνει 18-15 και αποκλείεται ξανά στον πρώτο γύρο του NIT.

Draft; Όχι. Undrafted.

Είναι κακό αυτό; Όχι απαραίτητα. Σε ένα σύστημα που μετράει τους παίκτες με τα εκατοστά και τα ranking του λυκείου, ένας 1,85 γκαρντ με 31% στο τρίποντο στο κολέγιο δύσκολα θα έπαιρνε τηλέφωνο από το NBA. Και μάλλον το ήξερε. «I've been an underdog all my life» λέει ο ίδιος.

 Φινλανδία, γιατί όχι;

Το Σάλο είναι μια ήσυχη πόλη μία ώρα από το Ελσίνκι. Αυτός είναι κι ο λόγος που τη διάλεξε, μαζί με τον ατζέντη του: εκεί μπορούσε να παίξει ελεύθερα. «Vilpas was my very first option». Και πάνω απ' όλα, τα προκριματικά του BCL, με τρία ματς σε μία εβδομάδα, ήταν η βιτρίνα που χρειαζόταν.

Μια βιτρίνα την οποία έσπασε, κοινώς.

Ντεμπούτο ως επαγγελματίας με τη Λέβιτσε στο Σαμόκοφ: 29 πόντοι, και η Βίλπας γυρίζει ένα 71-80 με σερί 12-0 στα δύο τελευταία λεπτά, για να κερδίσει 90-87.

Δύο μέρες μετά, 33 πόντοι στους Μπάκεν Μπέαρς, οι 21 στο πρώτο ημίχρονο, με 4/5 τρίποντα. Και στον τελικό με την Οράντεα, 42 πόντοι: ρεκόρ όλων των εποχών για αγώνα προκριματικών του BCL, με 5/12 τρίποντα και τις δύο βολές της νίκης στα 0,8'' για το 98-96.

Πάμε άλλη μια. Σαράντα δύο πόντοι, στο τρίτο επαγγελματικό ματς της ζωής του.

Ναι, 34,7 πόντοι μέσος όρος στα τρία ματς. Ναι, 12/22 τρίποντα. Ναι, ο ίδιος παίκτης που στο κολέγιο σούταρε 31%.

Βέβαια, πάντα σε τετοιες περιπτώσεις, υπάρχει κάτι που παραείναι βασικό, ώστε να το ξεχάσεις...

Όταν ανεβαίνει το επίπεδο

Στον όμιλο του BCL η Βίλπας έπεσε μαζί με την ΑΕΚ, την Αντβέρπ και τη Φάλκο, και ο Ουόκερ βρήκε μπροστά του τον Μπάρτλεϊ (γνωστό και μη εξαιρετέο από τα δικά μας παρκέ). Στο ΟΑΚΑ έβαλε 28 πόντους με 7 ασίστ, και είχε στα χέρια του το τρίποντο της νίκης στο φινάλε. Δεν μπήκε, η ΑΕΚ κέρδισε 95-93. «A really tough matchup, a special young player» είπε μετά ο Μπάρτλεϊ. Και όταν ο MVP της διοργάνωσης λέει κάτι τέτοιο για έναν rookie, το κρατάμε.

Ακολούθησαν 21 πόντοι, 8 ασίστ και 5 ριμπάουντ στη Φάλκο, σε ήττα 85-72.

Κι εδώ φαίνεται κάτι ενδιαφέρον, που δεν το λένε τα highlights. Στα δύο ματς των ομίλων το τρίποντο έπεσε στο 3/12. Μοίρασε όμως 15 ασίστ, με 0 λάθη. Όταν η άμυνα σφίγγει και το σουτ δεν μπαίνει, δεν κλείνεται στον εαυτό του. Μοιράζει.

Θυμίζει κάτι; Ναι. Τον Ουόκερ του Florida Atlantic, της χρονιάς με τις 4,5 ασίστ.

Τα νούμερα (για άλλους σαν κι εμάς που έχουν την ίδια λόξα)

Δέκα ματς με τα στατιστικά τους, σε προκριματικά, BCL και Κορισλίγκα: 28,0 πόντοι, 5,0 ασίστ, 4,0 ριμπάουντ, 2,8 λάθη σε 30 λεπτά. 51% στο δίποντο, 45% στο τρίποντο, 79% στις βολές, true shooting 59,4%.

Δεν ήταν αρκετά ενυπωσιακό αυτό: Ok, σας έχουμε. Usage 38,1%: σχεδόν 4 στις 10 επιθέσεις της Βίλπας όσο είναι στο παρκέ τελειώνουν σε δικό του σουτ, λάθος ή βολές. Και ταυτόχρονα AST% 37,4%: πάνω από το ένα τρίτο των καλαθιών των συμπαικτών του έρχεται από δική του πάσα. Σε ελεύθερη μετάφραση, η Βίλπας είναι ο Ουόκερ, και ο Ουόκερ είναι η Βίλπας.

Από πού σουτάρει; Το shot chart απαντά καλύτερα από εμάς:

- Μέσα στη ρακέτα 50/92.

- Μέση απόσταση 26/58, περίπου 1 στα 4 σουτ του. Είναι το pull-up από ντρίμπλα, το δυνατό του χαρτί. Σε μια εποχή που όλοι το έχουν ξεγράψει, ο Ουόκερ το έχει κάνει κομμάτι του παιχνιδιού του.

- Τρίποντο: από τα φτερά 16/31, από την κορυφή 9/26.

Τι παίκτη παίρνουμε λοιπόν;

Ας μην είμαστε άδικοι, αλλά ούτε και αφελείς.

Παίρνουμε έναν 23χρονο γκαρντ που τον πρώτο του μήνα στην Ευρώπη έκανε όσα δεν είχε κάνει σε τέσσερα χρόνια κολέγιο. Που παίζει πικ εν ρολ, σουτάρει από ντρίμπλα, τελειώνει με κάρφωμα, και που όταν δεν του βγαίνει το σουτ, βρίσκει τρόπο να βγάλει τους άλλους.

Παίρνουμε όμως και έναν παίκτη με δέκα επαγγελματικά ματς στα πόδια του, σε μια λίγκα που, με όλο τον σεβασμό στους Φινλανδούς φίλους μας, δεν είναι η Stoiximan GBL, και με ένα τρίποντο που στο κολέγιο κινούνταν γύρω στο 30%. Το αν το 45% του φετινού Οκτωβρίου είναι το νέο φυσιολογικό ή ένας καλός μήνας, θα το δείξει ο χρόνος, όχι εμείς.

Γι' αυτό ακριβώς ο δανεισμός (όπου κι αν καταλήξει) είναι η σωστή κίνηση. Να παίξει, να φάει τα λεπτά του, να κάνει τα λάθη του κάπου αλλού, και να έρθει έτοιμος. Ο ίδιος λέει ότι προσπαθεί να μάθει «everything about overseas basketball» και ότι ο Τέεμου Ράνικο τον βοήθησε να απλοποιήσει το παιχνίδι του. Καλά πάμε.

Είναι το είδος της κίνησης που λέγαμε τόσα χρόνια ότι λείπει: να πιάνεις τον παίκτη πριν τον μάθουν όλοι, και όχι αφού έχει ανέβει η τιμή του.

Τη μία φορά (βλ. Χάτζινς), δεν θα σου βγεί.

Την άλλη όμως:

Fingers crossed.

ΥΓ. Αν ποτέ κάτσετε να δείτε ολόκληρο το Βίλπας – Οράντεα, στο φινάλε θα καταλάβετε γιατί γράφουμε αυτό το κείμενο. Αν δεν κάτσετε, σας έχουμε τα GIF.